---

---

---

---

święty Ageryk z Verdun (521–588 lub 591)

1 grudnia

Św. Ageryk z Verdun urodził się w 521 r. w Harville we Francji w biednej rodzinie rolniczej. Rodzice wiele lat modlili się o dziecko, a kiedy wreszcie ich modlitwy zostały wysłuchane, matka urodziła go podczas pracowała na roli, dlatego nadała mu imię Ageryk.

Kształcił się w Verdun w Austrazji, potem został księdzem. Najpierw pracował jako proboszcz w parafii św. Piotra i Pawła; w 554 r., po śmierci św. Dezyderata, został wybrany dziesiątym z kolei biskupem tego miasta. Utrzymywał kontakty z poetą Wenancjuszem Fortunatem, który opiewa go w swoich poematach. Cieszył się poważaniem króla Austrazji, Sigiberta I, potem doradcą jego syna, Childeberta II, którego był ojcem chrzestnym.

Jako biskup budował kościoły i klasztory. Znany był ze swoich dobrych uczynków i hojności dla ubogich.

W kaplicy Ageryka, szukał schronienie przywódca rebeliantów imieniem Bertifroi. Ageryk, choć był członkiem dworu królewskiego, bronił prawa Kościoła do udzielenia azylu. Mimo to królewscy ludzie zignorowali i tradycję, i biskupa, włamali się do kościoła i zabili Bertefroi.

Pod koniec życia i po śmierci św. Ageryk miał dokonać wielu cudów. Św. Grzegorz z Tours wspomina o opętanej wróżce, nad którą Ageryk odprawił egzorcyzmy. I chociaż nie doprowadziły one do uwolnienia kobiety, ale zmusiły złego ducha do ujawnienia się.

Zmarł w 588 lub 591 r. z przyczyn naturalnych. Pochowano go w kościele św. Marcina, który sam wzniósł. Dziś jego relikwie spoczywają w katedrze w Verdun.

Ageryk to imię pochodzenia germańskiego, pochodzi od słów ag- (-agil) – „włócznia, oszczep”, a drugim -rik – władca, pan, król”. Imię przyjmowało też formy: Agilrich, Eilrich. Ellrich, (zależnie od dialektu), a we Francji – Airy, Aguy, Algerico. Inne źródła wywodzą to imię od łacińskiego słowa ager – pole, a przyrostek icus oznacza „należący do”.