Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


12 sierpniaŚw. Joanna Franciszka Frémyot de Chantal

Św. Joanna urodziła się 23 stycznia 1572 r. w Dijon we Francji. Była córką Benignusa Frémyota, burgundzkiego przewodniczącego parlamentu, i Małgorzaty Berbisey. Rodzice pochodzili ze szlacheckiej, katolickiej rodziny. Kiedy Joanna miała około dwóch lat, jej matka zmarła przy porodzie brata Joanny, Andrzeja, późniejszego biskupa Bourges. Od 15 roku życia była wychowywana przez ciotkę w Poitou. W wieku 20 lat, w 1592 r. wyszła za mąż za Krzysztofa de Chantal. W życiu małżeńskim była szczęśliwa; urodziła sześcioro dzieci, z których dwoje jednak zmarło niedługo po urodzeniu. Po blisko dziesięciu latach małżeństwa, w 1601 r., baron de Chantal uległ na polowaniu śmiertelnemu wypadkowi.

Joanna owdowiawszy złożyła ślub dozgonnego dziewictwa. Wraz z dziećmi przeniosła się do ojca do Dijon, a potem do teścia do Monthelon. Teść okazał się jednak bardzo przykrym człowiekiem – na każdym kroku okazywał Joannie, że jest dla niego ciężarem. Jeszcze gorzej traktowała ją służąca-metresa teścia, wszechwładnie panująca na zamku. Zgodnie z uczynionym ślubem, Joanna odrzucała wszystkie propozycje małżeństwa. Żelazem wypaliła sobie na piersi imię Jezusa, żeby je mieć stale w pamięci.

Aby sprostać trudom chrześcijańskiego wychowania dzieci, Joanna modliła się do Boga o duchowego przewodnika. W 1602 r. poznała w Dijon św. Franciszka Salezego, który został jej kierownikiem duchowym. Wkrótce też rozwinęła się między nimi głęboka duchowa przyjaźń. Św. Franciszek zaszczepił w niej styl życia pełen dobroci i życzliwości dla wszystkich, życia przepojonego pamięcią o obecności Boga i czynienia wszystkiego dla Boga. Św. Joanna oddała się więc w wolnych chwilach posłudze ubogim i chorym. Około 1607 r. Joanna i Franciszek zaczęli planować założenie zakonu. W ciągu trzech lat Joanna postarała się zabezpieczyć dzieci: jej najmłodsza córka zmarła w wieku 10 lat, dwie starsze wydała za mąż – najstarszą poślubił brat św. Franciszka Salezego, a syna oddała pod opiekę bratu, biskupowi Bourges. W 1610 r. opuściła dom i razem ze św. Franciszkiem w Annecy w księstwie sabaudzkim założyli zakon, który otrzymał nazwę Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (dziś znany pod nazwami wizytki lub salezjanki). W zamyśle zakon miał świadczyć posługę ubogim, przy czym reguła miała być łagodniejsza niż w innych zakonach, dla tych dziewcząt i kobiet, które pragnęły oddać się na służbę Bogu, a nie mogły sprostać bardzo surowym regułom panującym w innych zakonach. Niestety, Rzym nie wydał na to zgody. Uznano to za zbyt śmiałą nowość, żeby zakonnice wychodziły poza mury klasztoru, narażając własne dusze na niebezpieczeństwo. Jako pieczęć i herb zakonu św. Franciszek wybrał Serce Pana Jezusa otoczone koroną cierniową z wyrastającym z niego krzyżem oraz dwa miecze przebijające to Serce, wyobrażające miłość Boga i bliźniego.

28 grudnia 1622 r. zmarł św. Franciszek. Św. Joanna oddała teraz swój zakon pod opiekę św. Wincentego de Paul. Pod takim kierownictwem zakon szybko się rozwijał. W momencie śmierci św. Franciszka liczył już 13 domów, a kiedy umarła św. Joanna – aż 86. Ostatnie lata swojego życia spędziła Joanna głównie na wizytowaniu i umacnianiu powstałych klasztorów i na zakładaniu nowych.

W czasie swojego bardzo czynnego życia św. Joanna doznawała nieustannie darów i łask mistycznych. Szczególnie w ostatnich latach życia jej cierpienia przybrały formę prawdziwego męczeństwa, znosiła je jednak bez słowa skargi, zawsze pogodna i radosna. Powierzywszy całą siebie Bogu, każde nowe cierpienie uważała za kolejne doświadczenie Pana.

W 1641 r. św. Joanna udała się do Moulins, do księżnej Montmorency, która pragnęła otrzymać habit zakonny z rąk Joanny. 7 grudnia święta zapadła na zapalenie płuc, a 13 grudnia oddała duszę Bogu. Serce Joanny zatrzymano w Moulins, a ciało jej pochowano w Annecy w klasztorze wizytek, obok relikwii św. Franciszka Salezego.

Uroczystej beatyfikacji św. Joanny Franciszki Frémyot de Chantal dokonał papież Benedykt XIV w 1751 r., a kanonizacji papież Klemens XIII w 1767 roku.

Wspomnienie św. Joanny Franciszki Frémyot de Chantal od 1769 do 1969 r. obchodzone było 21 sierpnia, od 1969 r. do 2001 r. przeniesione było na 12 grudnia – w przeddzień jej śmierci, ze względu na wypadające 13 grudnia wspomnienie św. Łucji. Najnowsza reforma przeniosła święto jeszcze raz: na 12 sierpnia.

W ikonografii święta przedstawiana jest w habicie wizytek, najczęściej z trzymanym w dłoni sercem, a czasem z księgą.

Św. Joanna jest patronką wizytek; wzywa się ją w modlitwie o szczęśliwe rozwiązanie.

Imię Joanna jest żeńską odmianą imienia Jan (Johhanan – Bóg jest łaskawy).

...wróć



Św. Joanna de Chantal wspomaga ubogich. Obraz anonimowego autora, kościół sióstr wizytek, Warszawa