Logo serwisu Biblia


Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl
















święta Mechtylda (Matylda) z Magdeburga

(ok. 1208–1282/1294)

15 sierpnia



Św. Mechtylda urodziła się około r. 1208 w okolicach Magdeburga w Saksonii, w arystokratycznej rodzinie dobrze sytuowanych grafów. Jako hrabianka otrzymała staranne wykształcenie.

Jak było w zwyczaju w średniowieczu, dzieci arystokratów wcześnie były zapoznawane z tradycjami życia duchowego. Tak samo było z Mechtyldą. Rozwijała w sobie głębokie życie duchowe. Według jej własnej relacji, Mechtylda w wieku około 12 lat miała widzenie Ducha Świętego („została pozdrowiona przez Ducha Świętego”). Wizje i objawienia powtarzały się od tej pory przez całe życie, chociaż przez wiele lat nikomu ich nie wyjawiała. Jednak pod ich wpływem odważnie napominała możnych zarówno świeckich, jak i duchownych. Z tego powodu spotykało ją wiele ataków, podejrzeń o oszustwo, oszczerstw.

Mechtylda zapragnęła życia zakonnego. Około 1230 r., w wieku 22–23 lat, wstąpiła do beginek w Magdeburgu. Beginki były laickim stowarzyszeniem kobiet, które nie przyjmując święceń poświęcały się życiu religijnemu i dobroczynnemu. Grupa beginek, do których przystąpiła Mechtylda, żyła ideałami franciszkańskimi, pozostając pod kierownictwem dominikanów. W grupie tej pozostawała około 30 lat. Potem, z powodu prześladowań, zamieszkała w klasztorze cystersek w Helfcie, kierowanym przez ksienię św. Gertrudę z Hackeborn. Spotkała tam też dwie inne święte: Mechtyldę z Hackeborn (z Helfty) i Gertrudę Wielką (z Helfty).

W klasztorze, na polecenie spowiednika, dominikanina Henryka z Halle, zaczęła spisywać swoje wizje. Henryk zredagował je układając w sześć ksiąg, które zatytułował „Das fliessende Licht der Gottheit” (Strumień światła Boskości). Pod koniec życia Mechtylda do tych pism dodała jeszcze siódmą księgę. Dzieło Mechtyldy jest pisane częściowo prozą, częściowo wierszem. Do dziś uważane jest za jedno z największych dzieł mistycznych spisanych przez kobietę.

Pod koniec życia Mechtylda oślepła. Zmarła w klasztorze w Helfcie w 1282 lub 1294 r.

Kościół oficjalnie nie uznał Mechtyldy za świętą, mimo to zawsze cieszyła się kultem, tym bardziej że znaczenie jej i jej pism dla rozwoju duchowości chrześcijańskiej jest nie do przecenienia. Ma też wielki wkład w rozwój nabożeństwa do Bożego Serca.

Mechtylda (Matylda) to imię germańskie, oznaczające kobietę silną i odważną; pochodzi od słów meht – „moc, męstwo” i hilt – „walka”.



© 2000–2021 barbara     Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved     Strona nie zawiera cookies