Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


26 grudniaśw. Zozym (Zosimus) papież

Św. Zozym był 41. z kolei papieżem.

Urodził się w IV wieku, prawdopodobnie w Grecji w zhellenizowanej żydowskiej rodzinie. Ojciec jego miał na imię Abraham. Niewiele o nim wiadomo z czasów, zanim został papieżem.

Jan Chryzostom rekomendował Zozyma poprzedniemu papieżowi, Innocentemu I; jego wybór jednak nie był tak łatwy, ponieważ spotkał się ze sprzeciwem znacznej części duchowieństwa rzymskiego.

Został papieżem 18 marca 417 r. Był szorstki w obyciu i głosił poglądy, które zdumiewały współczesnych. Uważał, że „autorytet papieża jest tak wielki, że nikt nie może zmienić decyzji podjętej w Rzymie” (List 12 z szesnastu listów, które pozostawił). Przez cały swój pontyfikat był z kimś poróżniony. To wszystko sprawiło, że podczas swojego krótkiego pontyfikatu odbierał nieustanne ataki.

Zaczęło się od Patroclusa, biskupa Arelate (dziś Arles we Francji), od którego uzyskał dużą pomoc w zostaniu papieżem. Wyrazem wdzięczności był zatem pierwszy akt wydany przez Zozyma (22 marca 417 r.) nadający Patroclusowi całą Galię jako wikariat apostolski. Podstawą było twierdzenie, że biskupstwo Arelate założył św. Trofim, uczeń św. Piotra Apostoła. Otrzymał też Patroclus prawo konsekracji biskupów prowincji Vienne i Narbonne oraz prawo decydowania o wszystkich sprawach, chyba że za jego pośrednictwem trafią do Rzymu. Nadanie mu tak szerokich kompetencji napotkało sprzeciw Simpliciusa z Vienne, Hilarego z Narbonne i Proculusa z Marsylii. Tymczasem Zozym zagroził im ekskomuniką, jeśli nie pogodzą się z jego decyzjami. Na szczęście nie zdążył przed śmiercią groźby spełnić.

Innym nieudanym przedsięwzięciem Zozyma było podjęcie interwencji w sprawie pelagian. Mimo że jego poprzednik miał bardzo negatywne stanowisko w sprawie tej grupy, Zozym naiwnie uwierzył w tłumaczenie pisemne Pelagiusza i ustne Celestiusza. Dlatego zdecydował się bronić ich przed atakami biskupów afrykańskich, na których terenie zaczęła się szerzyć ta herezja. Biskup Kartaginy Aurelius zwołał na 1 maja 418 r. synod w tym mieście, który potępił pelagian. Jednocześnie biskupi afrykańscy zaapelowali o interwencję do cesarza Honoriusza, który reskryptem z 30 kwietnia 418 r. skazał Pelagiusza, Celestiusza i ich zwolenników na banicję za burzenie pokoju. Wtedy papież uznał swój błąd i nie tylko podpisał akta synodu, ale też rozesłał w tej sprawie encyklikę nazwaną Epistula Tractoria do wszystkich patriarchów Wschodu.

Na tym nie koniec sporów papieża Zozyma z duchowieństwem. Biskup Urban z Sicca Veneria ekskomunikował Apiariusza, kapłana, za złe prowadzenie się. Ten nie zgodził się z postanowieniem biskupa i odwołał się do papieża. Zozym wziął go w obronę. Jednak biskupi afrykańscy na synodzie w Kartaginie ustalili zakaz odwoływania się do „sądu za morzem”, tzn. do Rzymu. Dlatego stanowisko papieża wzbudziło ostry protest afrykańskiego duchowieństwa. Zozym na to wysłał do Afryki trzech legatów, z których jeden, biskup Faustyn z Potenzy, znany był z braku taktu, co na pewno nie mogło pomóc w negocjacjach. Dostali oni instrukcję, według której mieli domagać się od tamtejszych biskupów zaprzestania odwoływania się do cesarza, natomiast zwracanie się do papieża oraz żeby kapłani i diakoni odwoływali się do najbliższego biskupa. Poparte to było groźbą ekskomuniki, jeżeli Urban podtrzyma swoje zdanie w sprawie Apiariusza. Tymczasem nawet w Rzymie Zozym nie uzyskał poparcia dla swojego stanowiska w tej sprawie – biskupi odwołali się do cesarza. Podjął jeszcze kroki, żeby ich wszystkich ekskomunikować, ale już nie zdążył przed śmiercią.

Zmarł 26 grudnia 418 r. w Rzymie. Został pogrzebany w kościele św. Wawrzyńca (s. Lorenzo fuori le Mura) w Agro Verano – do czasów współczesnych dokładna lokalizacja jego grobu została zapomniana. W IX wieku Zozym został wpisany do Martyrologium z Ado, jest jednak pierwszym papieżem, którego Kościół nie umieścił w liturgii. Chociaż w niektórych opracowaniach jego wspomnienie ustalone zostało na 26 grudnia.

...wróć