Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


9 lipcaśw. Weronika Giuliani

Weronika urodziła się w Mercatello, w pobliżu Pesaro we Włoszech 27 grudnia 1660 roku jako najmłodsza z siedmiu córek Franciszka i Benedykty Mancini. Na chrzcie otrzymała imię Urszula. Kiedy miała 5 lat, zmarła jej matka i od tego czasu była wychowywana przez ojca. Sakrament bierzmowania otrzymała w 7 roku życia, a pierwszą Komunię św. przyjęła w wieku 10 lat.

Kiedy Weronika miała 16 lat, wstąpiła wbrew woli ojca do zakonu kapucynek w Citta di Castello, na północ od Perugii. W klasztorze przeszła wszystkie stopnie hierarchii: była furtianką, kucharką, szatniarką, piekarką, zakrystianką. W 1694 r. objęła urząd mistrzyni nowicjatu, a w 1716 r. została opatką (ksienią) swego klasztoru.

Weronika, jakkolwiek dla siebie bardzo surowa, była bardzo troskliwa dla swych podopiecznych. Dbała, żeby nie brakowało im nigdy posiłku ubrania, czy środków do leczenia. Umiała jednak w siostrach obudzić tak wielkiego ducha gorliwości, że rywalizowały ze sobą w obserwancji zakonnej.

Kiedy została przełożoną nowicjatu, miała pierwsze widzenie: ujrzała tajemniczy kielich. Odtąd była pewna, że Bóg wybrał ją do jakiegoś niezwykłego dzieła. W dzień Bożego Narodzenia 1696 r. podczas kolejnej wizji Weronika otrzymała pierwszy stygmat: ranę przebitego boku Jezusa, a w Wielki Piątek 1697 r. następne – pozostałe Jego rany. Stygmaty te sprawiały jej straszne cierpienia. Próbowała ukryć je przed innymi siostrami, ale nie udało się to i stało się to przyczyną jeszcze większych jej cierpień. Na polecenie władz kościelnych poddawano ją cieżkim badaniom, pozbawiono urzędu mistrzyni nowicjatu, prawa głosu w klasztorze, a innym siostrom polecono, by traktowały ją jak oszustkę. Wiele cierpień sprawił jej także spowiednik, który nie rozumiejąc jej stanów, poczytywał je za opętanie szatańskie, za symulowanie świętości. Nakładał na nią ciężkie pokuty, a nawet doszło do tego, że zakazał jej przyjmować Komunię św. On też oddał jej sprawę do rozpatrzenia Kongregacji Św. Oficjum. Wszystkie prześladowania Weronika znosiła z wielkim spokojem, pogodą ducha i pokorą. Mawiała: „Krzyże i męki są radosnym darem dla mnie z Bożej ręki”; „Spadnijcie na mnie wszystkie kary, choćbyście były bez miary”. Wszystkie swoje cierpienia ofiarowała za nawrócenie grzeszników, by ich ratować od wiecznego potępienia.

Do tych cierpień zadawanych Weronice przez otoczenie dołączały się też często nawiedzające ją dolegliwości i choroby. Przeżywała też bardzo bolesne cierpienia duchowe: oschłości, stany opuszczenia i osamotnienia duchowego, co św. Jan od Krzyża nazywa „nocą zmysłów” i „nocą ducha”.

Nagrodą i pocieszeniem dla świętej za te wszystkie cierpienia były dary ekstaz i widzeń nadprzyrodzonych. W 1694 r. przeżyła Weronika mistyczne zaręczyny i zaślubiny z Chrystusem, potem wspominane już stygmaty, które na jej prośbę po 3 latach znikły, chociaż cierpienie ran Chrystusa pozostało. W nagrodę za serdeczne nabożeństwo do Męki Pańskiej miała też otrzymać w swoim sercu wyryte znaki tej męki.

Naczelnym hasłem św. Weroniki było: „Kto chce należeć do Boga, musi najpierw umrzeć dla siebie”.

Po długiej i bardzo bolesnej chorobie św. Weronika Giuliani zmarła w klasztorze Citta di Castello 9 lipca 1727 w 67 roku życia. Z polecenia późniejszych spowiedników zostawiła Weronika dziennik, w którym opisuje swoje mistyczne przeżycia, a także listy i poezje.

Beatyfikował Weronikę w roku 1802 papież Pius VII, a kanonizował papież Grzegorz XVI w 1839 roku. Jej wspomnienie obchodzimy 9 lipca.

Ikonografia przedstawia Weronikę jako kapucynkę ze stygmatami i w koronie cierniowej; czasem ma w ręku narzędzia męki Chrystusa.

Imię Weronika pochodzi z języka greckiego: phere – niosę i nike – zwycięstwo.

...wróć