Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


14 lutegośw. Walenty z Terni

Św. Walenty był biskupem Terni w Umbrii, chociaż niektórzy twierdzą, że był księdzem w Rzymie, a dopiero potem jego kult zawędrował do Terni. Nieścisłość wynika stąd, że stare martyrologia podawały dwóch świętych o tym imieniu straconych tego samego dnia. Dopiero dzisiejsze badania historyczne stwierdziły, że chodzi o tego samego świętego. Nie ma żadnych pewnych wiadomości o jego życiu. To co o nim dziś się mówi, jest powstałą w późniejszych czasach legendą. W czasie prześladowań chrześcijan za czasów Klaudiusza II Gota św. Walenty asystował męczennikom chrześcijańskim w czasie procesów i egzekucji, podtrzymując ich na duchu. Kiedy św. Walenty został pojmany i tak jak wszyscy chrześcijanie, namawiany do odstąpienia od swojej wiary, spotkał niewidomą córkę strażnika więziennego i uzdrowił ją ze ślepoty. Ta jego interwencja doprowadziła do nawrócenia na chrześcijaństwo całej rodziny tego strażnika. W celu wymuszenia na nim odstępstwa bito go maczugami, a kiedy nie przyniosło to skutku, został skazany na ścięcie. Miało się to stać 14 lutego 269 roku. Został pochowany w Rzymie przy Via Flaminia, przy drugim kamieniu milowym.

W dniu, kiedy Walenty miał zostać stracony, miał napisać list pożegnalny do swojej przyjaciółki, podpisując go słowami „od twojego Walentego” To wystarczyło jako kanwa do powstania następnych legend o nim. Między innymi św. Walentemu przypisuje się, że jako pierwszy pobłogosławił związek małżeński między poganinem i chrześcijanką, uważając, że takie związki zaowocują nawróceniami wielu ludzi do Chrystusa. Miał pisywać dla swoich wiernych listy, w których opowiadał o wielkiej miłości Chrystusa do ludzi. Innych legend nie przytaczam, ponieważ są jak najbardziej współczesne: powstały po to żeby uzasadnić komercyjny kult świętego jako patrona zakochanych.

Kult św. Walentego zaczął się rozwijać bardzo szybko. Już w IV wieku jego grób był otoczony czcią. Papież Juliusz I nad grobem świętego wystawił bazylikę, która, wraz grobem męczennika, stała się sanktuarium i jednym z pierwszych miejsc pielgrzymkowych. Kult ten w średniowieczu objął całą Europę. Około roku 820 papież Paschalis I przeniósł relikwie św. Walentego do nowo wybudowanej kaplicy w kościele św. Praksedesa. Dziś także bazylika w Terni twierdzi, że tam spoczywają relikwie świętego Walentego. Część relikwii spoczywa w Kiedrich (Rheingau)) w Hesji i w kościele św. Michała w Krumbach w Bawarii. W Polsce w Krobi w archidiecezji poznańskiej, gdzie kiedyś było znane sanktuarium św. Walentego, przechowywana jest trumienka z jego relikwiami.

Dawniej św. Walentego czczono jako patrona strzegącego przed ciężkimi chorobami, zwłaszcza nerwowymi i padaczką. W dzień jego wspomnienia puszczano ludziom i zwierzętom krew, traktując to jako zabieg zdrowotny. Św. Walenty jest też patronem ludzi młodych, podróżujących, pszczelarzy; wzywa się go w przypadku dżumy, częstych omdleń i w modlitwie o dobre małżeństwo.

Na Zachodzie, zwłaszcza w Anglii i Stanach Zjednoczonych, na fali mody na komercjalizację świętych, przypisano św. Walentemu patronowanie zakochanym parom. Najprawdopodobniej zwyczaj ten powstał na kanwie pogańskiego święta: w pogańskim Rzymie 15 lutego odbywały się Luperkalia – uroczystości ku czci boga płodności. W przeddzień tego święta młodzieńcy losowali karteczki z imionami dziewcząt, a powstałe w ten sposób pary stawały się „zakochanymi” na cały rok. Stąd ustanowiono w dniu wspomnienia świętego (czyli w przeddzień Luperkaliów) dzień zakochanych, w którym zwyczajowo obdarowuje się znajomych drobnymi upominkami. W Terni, w niedzielę najbliższą 14 lutego, odbywa się święto zaręczyn. Przy grobie męczennika gromadzą się przybyłe z całego świata setki par narzeczonych, które przyrzekają sobie miłość i wierność.

W ikonografii świętego przedstawia się zwykle jako księdza lub biskupa, z kielichem w jednej ręce, a mieczem w drugiej, albo z kogutem, czasem w momencie uzdrawiania chłopca z padaczki, albo w towarzystwie dwojga młodych ludzi.

Św. Walenty jest patronem zakochanych, młodych, podróżujących, pszczelarzy; wzywany w modlitwie o dobre małżeństwo i w przypadku dżumy, epilepsji, częstych omdleń.

Imię Walenty pochodzi z łaciny, gdzie valens znaczy „silny, zdrowy, dzielny”.

...wróć









Witraż w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny w High Easter w Essex