Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


29 grudniaŚw. Tomasz Becket

Św. Tomasz Becket urodził się w 1118 r. w Londynie jako syn zamożnego kupca pochodzenia normandzkiego. Najpierw uczył się u kanoników regularnych w Merton, potem ukończył studia w Paryżu. Kiedy zdobył wykształcenie, podjął pracę w urzędzie skarbowym, wkrótce jednak doszedł do wniosku, że powinien zostać księdzem. Dostrzeżono u niego niepospolite zdolności umysłowe i organizacyjne, dlatego został skierowany na dalsze studia do Bolonii i Auxerre. W 1154 r. arcybiskup Teobald mianował go archidiakonem Canterbury. W wieku 37 lat, w 1155 r. został przez króla Henryka II mianowany lordem-kanclerzem oraz osobistym doradcą króla. Poza tym, że był doradcą, był też wielkim jego przyjacielem. Wspierał władcę w jego przedsięwzięciach; miał też duży wpływ na decyzje polityczne. Kiedy w 1159 r. Kościołowi zagroziła schizma, Tomasz, razem z arcybiskupem Teobaldem opowiedział się za papieżem Aleksandrem III, pozyskując też dla niego króla Henryka II.

Św. Tomasz cenił sobie rozmach i wytworność, a nawet wspaniałość i światowe życie, prowadząc tryb życia iście królewski, oddając się zabawom i turniejom rycerskim.

W czerwcu 1162 r. Tomasz został arcybiskupem Canterbury i prymasem Anglii. Dopomógł do tej nominacji król, który obiecywał sobie osobiste korzyści wynikające z władzy nad Kościołem. Od tego czasu Tomasz zmienił się. Zrezygnował z funkcji kanclerza, zaczął prowadzić życie surowe i skromne, nosił prosty habit benedyktyński, długie godziny spędzał na modlitwie, dochody rozdzielał pomiędzy ubogich i potrzebujących. Co więcej, przestał interesować się sprawami królestwa i wspierać króla. Zajmował się teraz tylko sprawami kościelnymi, przy czym do tych spraw nie pozwalał się wtrącać królowi. Podkreślał wolność Kościoła i jego niezależność od władzy.

Niedługo trzeba było czekać na konflikt między królem a arcybiskupem. Zaczęto wytaczać mu procesy, wymierzać kary pieniężne, wreszcie zmuszono go do ucieczki do Francji. Tam spotkał papieża Aleksandra III, którego poprosił o przyjęcie rezygnacji z funkcji arcybiskupa, jednak papież mu odmówił.

Przez sześć lat św. Tomasz prowadził z Francji walkę o wolność Kościoła w Anglii. Potem, dzięki papieskiemu wstawiennictwu, podczas lipcowego spotkania z królem we Fréteval, zawarł z nim pozorny pokój, na skutek którego jesienią 1170 r. wrócił do Londynu. Okazało się jednak, że spór wcale się zakończył. Nie dość tego – okazało się, że Tomasz ma w kraju licznych wrogów. Do tego prymas wcale nie zamierzał zrezygnować ze swojej postawy. Kiedy król zażądał nałożenia kar kościelnych na biskupów, których pomówił o naruszenie prawa kanonicznego, arcybiskup odmówił. Wściekły król pomówił swych poddanych o tchórzostwo i niewierność. 29 grudnia 1170 r. czterej zausznicy króla zamordowali św. Tomasza Becketa przy ołtarzu w katedrze w Canterbury, podczas odprawiania nieszporów. Wpadli za biskupem do katedry, rycerze najpierw usiłowali go stamtąd wyciągnąć, potem, kiedy bez trwogi zwrócił się do nich, zranili go, raniąc jednocześnie jego kapelana. Gdy Tomasz osunął się na ziemię, jeden z nich przydeptał go i przebił mu głowę mieczem. Do dziś nie wiadomo, czy zrobili to po to żeby zasłużyć się królowi, zrozumiawszy jego słowa jako zachętę do zbrodni, czy też otrzymali od niego polecenie.

Na ciele Tomasza odkryto ślady biczowania i włosiennicę. Zaraz po śmierci arcybiskupa lud zaczął go czcić jako świętego. Papież Aleksander III kanonizował go już 21 lutego 1173 r. Jego grób przez całe średniowiecze przyciągał tłumy pielgrzymów i w niedługim czasie stał się najważniejszym miejscem pielgrzymkowym w Anglii. Szybko też jego kult przeniósł się na kontynent – do Niemiec, Francji, Włoch, Hiszpanii, Skandynawii, do Islandii, dotarł nawet do Polski.

W 1174 r. król Henryk II przy grobie św. Tomasza Becketa odprawił publiczną pokutę. 364 lata później – w roku 1538 inny Henryk – król Henryk VIII kazał zniszczyć kosztowny relikwiarz ze szczątkami św. Tomasza Becketa, żeby wymazać w pamięci ludzi wszelki ślad po arcybiskupie, co mu się jednak nie udało.

Św. Tomasz Becket jest drugim, obok św. Jerzego, patronem Anglii.

W ikonografii przedstawiany jest w scenach ze swojego życia, w scenie zamordowania go przy ołtarzu, w szatach biskupich w paliuszu i z księgą, a jego atrybutami są: gałąź palmowa jako symbol męczeństwa, miecz, makieta kościoła, księga, racjonał (jest to szeroki, bogato zdobiony pas opasujący barki i nakładany na ornat, zazwyczaj haftowany złotymi włóknami, czasami zdobiony perłami i drogimi kamieniami; może być zakończony frędzlami lub dzwoneczkami; przysługuje niektórym biskupom w Kościele katolickim) i pastorał.

Imię Tomasz pochodzi od aramejskiego słowa toma – „podwajać, bliźniak”.

...wróć

Arcybiskup Tomasz Becket zostaje zamordowany w katedrze w Canterbury przez rycerzy Henryka. Według miniatury z XIV w.