Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


23 wrześniaśw. Tekla pierwsza męczennica, protomartyros

Św. Tekla, dziewica, męczennica, urodziła się w I wieku prawdopodobnie w Ikonium (dziś Konya w Turcji). Nawróciła się dzięki naukom św. Pawła Apostoła, ochrzczona prawdopodobnie między rokiem 45 a 49, po czym została jego uczennicą, towarzyszącą mu w podróżach apostolskich. Złożyła ślub czystości, mimo że rodzice nawet biciem i katowaniem próbowali zmusić ją do małżeństwa.

Przez prześladowców chrześcijan św. Tekla została skazana na śmierć przez spalenie, ale w cudowny sposób uratowała ją gwałtowna ulewa z gradem, która zgasiła stos. Po tym wybawieniu udała się ze św. Pawłem do Antiochii. Tam odrzuciła zaloty pewnego poganina, który z zemsty zadenuncjował ją jako chrześcijankę. Została skazana na pożarcie przez wygłodzone dzikie zwierzęta, jednak z tej opresji również wyszła bez szwanku. Po ponownym uwolnieniu wyruszyła ze św. Pawłem do Myry. Po śmierci św. Pawła wróciła do swojej ojczyzny, gdzie dożywszy 80 lat jako pustelnica, zmarła śmiercią naturalną.

Niektóre żywoty św. Tekli nazywają ją „pierwszą męczennicą (protomartyros)”, co nie jest zgodne z prawdą, ale być może miało podkreślać dwukrotne skazanie jej na śmierć.

Kult św. Tekli rozwinął się bardzo wcześnie. Pierwszy jej żywot, spisany przez Tertuliana, powstał już około 180 r. W Rzymie odkryto dwa freski z III wieku przedstawiające świętą – jeden z nich znajduje się w Muzeum Watykańskim i przedstawia męczeństwo św. Tekli. Już w IV wieku znane były ośrodki kultu św. Tekli; najważniejszym był Ryer w Seleucji (dzisiejszy Irak), gdzie obok świątyni wzniesionej ku jej czci znajdowały się pustelnie dla ascetów i ascetek, którzy mieszkali w pobliskich grotach. Z czasem kult objął zarówno Wschód, jak i Zachód. Wznoszono jej kościoły w Libii i koło Jerozolimy, w Mediolanie i w Rzymie. Głównym miejscem kultu świętej w Hiszpanii była Tarragona, wielką cześć odbierała też święta w Kolonii i Bawarii.

W ikonografii na Wschodzie św. Tekla przedstawiana jest jako męczennica, na wpół odziana, przywiązana do pala. W sztuce zachodniej ukazuje się ją jako dziewicę z krucyfiksem, lilią, gałęzią palmową, obok niej zaś widnieje stos, lwy, niedźwiedzie albo węże. Często jest też przedstawiana ze św. Pawłem jako jego uczennica.

Święto ku czci Tekli obchodzi się na Zachodzie 23 września, a na Wschodzie 24 września.

Św. Tekla jest patronką umierających, cierpiących na choroby oczu; wzywana jest w przypadku zarazy i w niebezpieczeństwach grożących od ognia.

Imię Tekla pochodzi od greckich słów: Theos, czyli „Bóg” i kleos, czyli „sława”, oznacza więc osobę, którą czeka Boska chwała.

...wróć

„Św. Tekla uwalniająca Este od dżumy” – fragment obrazu Tiepolo z 1759 r., Katedra w Este, Włochy