Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


14 grudniaśw. Spirydion z Trimithonu

Św Spirydion urodził się około 270 r. na Cyprze. Jako młody człowiek był bardzo pobożny. W dojrzałym wieku ożenił się, a utrzymanie rodzinie zapewniał wypasając owce. Urodziła mu się jedna córka.

Podczas prześladowań chrześcijan za Domicjana Spirydionowi wybito prawe oko i zraniono w lewą łydkę; skazano go też na przymusowe roboty w kamieniołomach hiszpańskich. Do jego uwolnienia przyczynił się Edykt Mediolański (Edykt mediolański – edykt ogłoszony wspólnie przez cesarza zachodniej części Imperium Rzymskiego Konstantyna Wielkiego oraz cesarza wschodniej części Licyniusza w 313 w Mediolanie. Zaprowadzał wolność wyznania w Cesarstwie Rzymskim. Od tej pory chrześcijanie bez przeszkód mogli wyznawać swoją religię. Na mocy edyktu nastąpił zwrot budynków i gruntów kościelnych gminom chrześcijańskim).

Od tego czasu Spirydion zyskał sobie wielki powszechny szacunek. Między innymi z tego powodu w 315 r. wybrano go biskupem Trimithonu na Cyprze. Imię jego znajdujemy w dokumentach poświadczających udział św. Spirydiona w soborze powszechnym w Nicei w 325 r., gdzie występował przeciwko arianizmowi, a potem w synodzie w Sardyce w 343 r.

Legenda opowiada o św. Spirydionie, że pewnego razu nakrył złodziei, którzy próbowali ukraść mu owcę. Spirydion nie ukarał ich, ale odmówił z nimi modlitwę i puścił wolno. Ofiarował im także barana, żeby ich nocne czuwanie nie poszło na marne.

Innym razem gdy zobaczył pewnego diakona czytającego Pisma, ale wykorzystującego swoje zdolności do przyciągnięcia uwagi tłumu do siebie, a nie do Słowa Bożego, uciszył go, a diakon w tym samym momencie zaczął się jąkać. W ten sposób diakon zrozumiał swój błąd i nie pragnął już ściągać uwagi ludzi na siebie.

Nawracając pewnego filozofa użył glinianego garnka, żeby wytłumaczyć mu pojęcie Trójcy Świętej (Ojca, Syna i Ducha Świętego – zjednoczonych, ale odrębnych). Pokazał, że garnek został utworzony z trzech elementów: ziemia, wody i ognia, które zostały złączone w jeden przedmiot. Podczas tego miniwykładu woda popłynęła z dna glinianego garnka, a u góry delikatnie kłębiły się płomienie. W ten sposób św. Spirydion został patronem garncarzy.

Św. Spirydion zmarł 14 grudnia 348 r. (niektóre źródła podają rok 344 lub 346), a ciało jego po śmierci nie uległo zniszczeniu. Od XV wieku relikwie świętego spoczywają w pozycji stojącej w srebrnej trumnie na greckiej wyspie Korfu.

Święty został patronem garncarzy, sierot, żeglarzy i ludzi odbywających podróże morskie, a także wyspy Korfu (Kerkiry).

W Grecji św. Spirydion jest jednym z najbardziej czczonych świętych. Uważany jest tam za taumaturga, czyli cudotwórcę. Święto Spirydiona obchodzone jest w Grecji uroczyście 12 grudnia. Wielką cześć odbiera też święty Spirydion w Wenecji.

W ikonografii św. Spirydion przedstawiony jest w szacie biskupiej i w czapce pasterskiej. Bywa też ukazywany jako człowiek wyprowadzający wodę z ognia.

...wróć