Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


1 majaśw. Peregryn (Pellegrino) Laziosi („Peregryn od serwitów”)

Św. Peregryn Laziosi urodził się w 1265 r. w bogatej rodzinie w Forli we Włoszech. Jako młodzieniec należał do grupy młodzieży, która nade wszystko ceniła sobie wygodne i lekkie życie. Był też niewierzący i bardzo antykatolicki.

Wspomnienia o nim podają, że jako młody chłopak został nawrócony przez św. Filipa Benicjusza. Zaangażował się w działalność polityczną, występując zdecydowanie przeciwko papiestwu. Był to czas dramatycznych konfliktów, bratobójczych walk, wojny między papieżem a cesarzem o prymat w chrześcijańskim świecie. Papież podczas rozruchów wysłał do Forli swego negocjatora, ojca Filipa Benizi (Benicjusza) z zadaniem pogodzenia zwaśnionych stron. Niestety podczas kazania, w którym nawoływał do zgody, został zakrzyczany, znieważony i wyrzucony z miasta. Peregryn Laziosi brał udział w manifestacji przeciwko Filipowi i wtedy spoliczkował go, a potem wraz z innymi mieszkańcami Forli doprowadził do wypędzenia Filipa z miasta. Św. Filip spoliczkowany przez Peregryna nadstawił mu drugi policzek, a potem modlił się za niego. To spowodowało, że Peregryn dręczony wyrzutami sumienia, zwrócił się do zakonu serwitów, gdzie prosił ich generała o wybaczenie. W przyszłości, po wizji, w której Matka Boża nakazała mu wstąpić do zakonu serwitów (Zakonu Sług Matki Bożej) w Sienie i za wstawiennictwem Filipa Benicjusza, który był jednym z założycieli tego zakonu, sam też został serwitą.

Po wyświęceniu i treningu Peregryn został wysłany do swojego rodzinnego miasta – Forli, gdzie założył dom serwitów. Prawie pięćdziesiąt lat spędził tu jako zakonnik w kompletnej ciszy i samotności, praktykując bezustannie modlitwę i surowe ćwiczenia pokutne, by w ten sposób wynagrodzić popełnione w młodości błędy.

Ćwiczenia były bardzo ciężkie, np. usiadł dopiero wtedy, gdy już w żaden sposób nie mógł ustać, ponieważ z powodu nieustannego 30-letniego stania zrobiły mu się na nogach otwarte rany. Doprowadziło go to zresztą do stanu raka, tak że nogę trzeba było amputować. Noc poprzedzającą amputację św. Peregryn spędził na modlitwie. Wówczas miał wizję, podczas której Jezus dotknięciem cudownie uzdrowił nogę Peregryna. Rano okazało się, że rzeczywiście noga jest uzdrowiona.

Zapewne z tego powodu Peregryn był szczególnie czczony i często odwiedzany przez ludzi z chorymi stopami i nogami. Św. Peregryn zasłynął też jako żarliwy kaznodzieja, doskonały mówca i łagodny spowiednik.

Św. Peregryn Laziosi zmarł po ciężkiej chorobie 1 maja 1345 r. opłakiwany zarówno przez wiernych, jak i przez zakon serwitów. Został pochowany w rodzinnej Forli, gdzie po dziś dzień znajduje się jego grób w bazylice S. Pellegrino. Kanonizował go papież Benedykt XIII 27 grudnia 1726 r. Dziś szczególnie czczony jest w zakonie serwitów na terenie Austrii, gdzie jego święto obchodzone jest także 30 kwietnia.

Św. Peregryn został patronem kobiet rodzących i położnic, ludzi kierujących powozami; wzywany jest w przypadku raka, reumatyzmu, artretyzmu, podagry i dżumy oraz w bólu nóg i chorobach zakaźnych.

Imię Peregryn, pochodzące z łaciny, oznacza człowieka lubiącego podróżować, pielgrzyma.

Modlitwy do św. Peregryna:

Modlitwa I: Święty Peregrynie, dałeś nam przykład do naśladowania bo jako chrześcijanin byłeś oddany miłości, jako Serwita byłeś wierny w służbie, jako pokutnik pokornie uznawałeś swój grzech, dotknięty – cierpliwie znosiłeś cierpienie. Oręduj za nami u Ojca Niebieskiego abyśmy jak Ty, oddani, pokorni i cierpliwi mogli otrzymać od Jezusa Chrystusa łaskę, o którą prosimy.

Modlitwa II: O święty Peregrynie, Ty, którego zwano „potężnym” i „cudownym pracownikiem” z powodu licznych cudów, które otrzymywałeś od Boga dla tych, którzy uciekali się do Ciebie. Przez tak wiele lat znosiłeś na swym własnym ciele chorobę rakową, która niszczy samą istotę naszego jestestwa, i który uciekłeś się do Źródła wszelkiej łaski, gdy człowiek był już bezsilny. Zostałeś wyróżniony wizją Chrystusa, który zszedł z Krzyża by Cię uzdrowić. Proś Boga i Matkę Boską o uzdrowienie dla tych chorych, których powierzamy Tobie. Wsparci w ten sposób przez Twe potężne wstawiennictwo będziemy śpiewać Bogu, teraz i na wieki, pieśń wdzięczności za Jego wielką dobroć i miłosierdzie.

Modlitwa o cud: Panie Jezu, stoję przed Tobą taki jaki jestem. Przepraszam za moje grzechy, żałuję za nie, proszę przebacz mi. W Twoje imię przebaczam wszystkim cokolwiek uczynili przeciwko mnie. Wyrzekam się szatana, złych duchów i ich dzieł. Oddaję się Tobie Panie Jezu całkowicie teraz i na wieki. Zapraszam Cię do mojego życia, przyjmuję Cię jako mojego Pana i Odkupiciela. Uzdrów mnie, odmień mnie, wzmocnij na ciele, duszy i umyśle. Przybądź Panie Jezu, osłoń mnie Najdroższą Krwią Twoją i napełnij Swoim Duchem Świętym. Kocham Ciebie Panie Jezu. Dzięki Ci składam. Pragnę podążać za Tobą każdego dnia w moim życiu. Amen. Maryjo Matko moja, Królowo Pokoju, Święty Peregrynie Patronie chorych na raka, Wszyscy Aniołowie i Święci, przyjdźcie mi ku pomocy.

Odmawiaj tę modlitwę z wiarą, bez względu na to jak się czujesz. Kiedy dojdziesz do takiego stanu, że będziesz szczerze pojmował każde słowo całym swoim sercem, doznasz duchowej łaski. Doświadczysz obecności Jezusa i On odmieni całe twoje życie w bardzo szczególny sposób. Przekonasz się.

...wróć