Logo serwisu Biblia


Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl
















święty Noe Mawaggali

(ok. 1860–31.05.1886)

31 maja



Uwaga, tekst jest bardzo drastyczny.


Urodził się w Nkasibaku w hrabstwie Ssingo w klanie Ngabi w plemieniu Muganda. Był cenionym ceramikiem i garbarzem. Wyrabiał z gliny naczynia na wodę, naczynia do gotowania, dzbanki, miski i fajki. Został garncarzem naczelnika hrabstwa zachwycającego się jego rękodziełem i przez pewien czas mieszkał u niego. Nigdy się nie ożenił.

Przyjaciel Noego Maciej Mulumba powiedział mu o misjonarzach anglikańskich i obaj przeszli na anglikanizm. Ale gdy poznali misjonarzy katolickich, bez wahania stali się katolikami.

Noe pomagał Maciejowi w pracy katechetycznej. Ci, którzy go znali, mówili, że był bardzo dobrym człowiekiem i zawsze starał się czynić dobro. Cierpiał ogromnie razem z rodziną od pogańskiego fanatycznego środowiska. Wtedy Maciej zaproponował mu, żeby zamieszkał u niego. Noe wybudował sobie mały dom w jego posiadłości w Mityanie.

W każdy piątek Noe, albo Łukasz Banabakintu, chodził do odległego o 64 km Nalukolongo, przez dżunglę i dzikie tereny, pełne niebezpiecznych zwierząt, aby wysłuchać Mszy i kazania. Po powrocie powtarzał kazanie Maciejowi, a on przekazywał je swojej społeczności.

Został ochrzczony 1 listopada 1885 r. przez ks. Symeona Lourdela. Dowiedziawszy się o prześladowaniu chrześcijan powiedział swojej młodszej o osiemnaście lat siostrze Munaku, jeszcze katechumence, że król chce pozabijać wszystkich chrześcijan. On jednak zrozumiał, że istnieje inne życie, i nie boi się utracić życia doczesnego. Poprosił ją, żeby mimo to nie przestała być chrześcijanką i żeby nie przestała kochać chrześcijan, którzy tu zostaną umęczeni.

31 maja 1886 roku król Mwanga szukał wierzących we wszystkich chrześcijańskich ośrodkach. Jego wysłannicy przybyli do wspólnoty w Mityanie, gdzie Noe mieszkał z Łukaszem Banabakintu i Maciejem Mulumbą, którzy już przebywali w więzieni w Namugongo. Noe wyszedł do napastników i przyznał się, że jest katolikiem, tym czynem dając jednocześnie innym katolikom szansę ucieczki, z której skorzystali. Narzucił sobie na głowę okrycie, żeby nie widzieć mających go zranić włóczni. Jeden z napastników, królewski perkusista, który dobrze znał Noego jako chrześcijanina, rzucił włócznią i zranił go. Zaraz wyciągnął ją i wbił w plecy Noego. Inny z napastników zaproponował, żeby teraz, kiedy chrześcijanin nie może się bronić, nakarmić nim psy. Podchwycono pomysł. Przywiązano Noego do drzewa i znowu przebijano włócznią, żeby zapach krwi zwabił psy, które gromadnie przybiegły rozszarpując męczennika. Agonia Noego trwała aż do nocy. O zmroku odwiązano szczątki Noego i rzucono na główną drogę, jako ostrzeżenie dla innych chrześcijan.

Kiedy Noe został umęczony, jego siostra pobiegła za oprawcami wołając: „Zabiliście mojego brata, zabijcie i mnie”. Ale kaci powiedzieli, że przyszli zabijać mężczyzn, a nie kobiety. Munaku została potem zakonnicą przy boku ks. Lourdela i wiele cierpiała od pogańskiej społeczności.

Św. Noe Mawaggali jest patronem ludzi biednych, rzemieślników i artystów.

Imię Noe jest biblijnym imieniem pochodzenia semickiego.



© 2000–2020 barbara     Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved     Strona nie zawiera cookies