Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


29 grudnia

Treść dzisiejszego święta nawiązuje do faktu duchowego współcierpienia Maryi z Odkupicielem. Przeżywanie tej tajemnicy towarzyszy chrześcijaństwu od początku jego dziejów.

Oddawanie czci Matce Bożej Bolesnej swoimi korzeniami tkwi w Ewangelii i pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Pierwszym zwiastunem późniejszego cierpienia Maryi był – według Ewangelisty Łukasza – św. Symeon. Tak o tym opowiada: „Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”. (Łk 2, 34–35) Okazuje się, że na to – oprócz przyniesienia światu zbawienia w osobie Jej Syna – zgodziła się wymawiając swoje fiat. Na cierpienie. I to olbrzymie i trudne do pojęcia. Bo jak można sobie wyobrazić, jak bardzo cierpi matka, kiedy nie tylko traci Syna skazanego na śmierć, ale na dodatek musi patrzeć na Jego pohańbienie, cierpienie, znęcanie się nad nim, a wszystko to dotyka człowieka niewinnego! Trudno zrozumieć, jak Jej serce to zniosło i nie pękło...

Już w zapisach Ojców Kościoła IV i V w. są pełne treści opisy i rozważania o życiu Maryi. Na Zachodzie również wielu pisarzy rozmyślało i głosiło kazania o współcierpieniu Matki Bożej. Szczególnie święci, Ambroży, Anzelm czy Bernard z Claiveaux, Bernardyn ze Sieny, Ładysław z Gielniowa i wielu innych. Ale nadzwyczajny rozwój tej pobożnej tematyki datuje się od wieku XIII. Głównie dzięki kaznodziejom z zakonu franciszkanów i serwitów. Z tego okresu pochodzi między innymi sekwencja „Stabat Mater” czy też „Skarga Madonny”.

Na początku wieku XIV narodziło się w Kościele nabożeństwo do Boleści Maryi. Tradycja wskazuje na siedem mieczy raniących matczyne serce Niepokalanej. Prymas Tysiąclecia mówił: „Nie można zliczyć, ile mieczów przeszyło serce Maryi. Bo całe Jej życie było jednym wielkim mieczem, jednym wielkim cierpieniem. Urodzić Syna po to aby umarł, i to na krzyżu.” Obecność Maryi na Kalwarii odpowiada zamiarowi Bożemu, skoro w dniu ofiarowania Jezusa Symeon natchniony przez Ducha Świętego wypowiedział prorocze słowa: „Twój Syn będzie znakiem sprzeciwu, a Twoją duszę miecz przeniknie”.

Pierwszym ustanowionym w Kościele świętem ku czci boleści Matki Bożej było wprowadzenie w diecezji kolońskiej w Niemczech w roku 1423 święta nazwanego „Współcierpienie Maryi dla zadośćuczynienia za gwałty, jakich dokonywali na kościołach katolickich husyci”. Datę jego obchodzenia wyznaczono na piątek po trzeciej niedzieli wielkanocnej. W 1727 roku papież Benedykt XIII rozszerzył je na cały Kościół i przeniósł na piątek przed Niedzielą Palmową.

Rozszerzyło się też w Kościele drugie święto wspominające boleści Maryi, wspominające Ją jako Matkę Bożą Bolesną i Królową Męczenników. W tym święcie istotą było rozważanie kolejnych Jej cierpień w aspekcie historycznym. Oto one:

1. Proroctwo Symeona (Łk 2, 34–35).

2. Ucieczka do Egiptu (Mt 2, 13–14).

3. Zgubienie Jezusa (Łk 2, 43–45).

4. Spotkanie z Jezusem na Drodze Krzyżowej (o tym spotkaniu mówi nam tradycja).

5. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa (Mt 27, 32–50; Mk 15, 20b–37; Łk 23, 26–46; J 19, 17–30).

6. Zdjęcie Jezusa z krzyża (Mk 15, 42–47; Łk 23, 50–54; J 19, 38–42).

7. Złożenie Jezusa do grobu (Mt 27, 57–61; Mk 15, 42–47; Łk 23, 50–54; J 19, 38–42).

To święto, nazwane potem świętem Siedmiu Boleści Maryi, początkowo wprowadzili serwici. Od 1667 roku powoli zaczęło się rozszerzać, najpierw na niektóre diecezje, potem papież Pius VII w roku 1814 rozszerzył je na cały Kościół, a dzień święta wyznaczył na trzecią niedzielę września. Potem, już na początku XX wieku, papież Pius X ustalił je na 15 września.

Wątek współcierpienia Maryi w dziele odkupienia czczony jest w polskim Kościele jako wielkopostne nabożeństwo Gorzkie Żale.

W Polsce szybko przyjęły się oba święta, obchodzone odpowiednio: w piątek przed Niedzielą Palmową - Matki Bożej Bolesnej oraz 15 września – Siedmiu Boleści Maryi. Ponieważ jednak oba święta w dużym stopniu się pokrywały, ostatnia reforma kalendarza zniosła to pierwsze, pozostawiając tylko na dzień 15 września święto Matki Bożej Bolesnej.

W Maryi, która poznawszy za zwiastowaniem anielskim wcielenie Chrystusa, przez osobiste przeżycie została włączona w Jego mękę, krzyż i zmartwychwstanie, rozpoczęło się Misterium odkupienia. Dlatego Maryję, Matkę Bolesną, możemy nazywać współodkupicielką i naszą matką, zgodnie z testamentem konającego zbawiciela, który rzekł do ucznia: „Oto matka twoja”, a do Maryi: „Oto syn twój”. Maryja, która przyjęła w osobie Jana każdego człowieka jako swoje dziecko jest dla nas wzorem. Wzorem wiary w sytuacjach próby i cierpienia, wzorem nadziei, kiedy wszystko wydaje się być stracone. A nade wszystko jest wzorem miłości, która nie lęka się cierpienia, osamotnienia, ofiary aż po współumieranie. Maryja bolejąca pod krzyżem swojego Syna a naszego Pana uczy nas wierności Bogu aż do końca. Przez jej orędownictwo możemy także i my łącząc swe cierpienia z ofiarą Jezusa na krzyżu ofiarować je jako wynagrodzenie Bogu za grzechy całego świata i wypraszać Boże miłosierdzie.

W ikonografii Matka Boża Bolesna zazwyczaj przedstawiana jest na trzy sposoby: najdawniejsze wizerunki pokazują Maryję pod krzyżem Chrystusa. Później (od XIV w.) powstaje Jej przedstawienie w formie Piety, czyli jako rzeźbę lub obraz Maryi z Jezusem złożonym po śmierci na Jej kolanach. Jako trzeci sposób przedstawienia cierpienia Maryi (również od około XIV wieku) są obrazy i figury Maryi z mieczem, który przebija jej pierś lub serce. Potem pojawia się więcej mieczy – do siedmiu włącznie.

Koronka do Siedmiu Boleści Matki Bożej

Znak Krzyża Świętego +

P. Matko Bolesna, porusz serce moje.

W. Abym w boleści umiał wniknąć Twoje.

Krótka modlitwa o szczerą skruchę.

1. Boleść: Proroctwo Symeona

Starzec Symeona przepowiada Maryi, że duszę Jej przeszyje miecz. A stanie się to dlatego, że jej Synowi, będą się niektórzy sprzeciwiać. Owocem tajemnicy jest poddanie się woli Bożej, jak Maryja.

Rozmyślanie nad biblijnym opisem boleści Matki Bożej (Łk 2, 25 nn).

Maryjo, pełna miłosierdzia, przypomnij naszym sercom Cierpienia Jezusa podczas Jego Męki.

Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... (7×) Chwała Ojcu...

2. Boleść: Ucieczka do Egiptu

Na polecenie Anioła Józef wziął dziecię i Matkę jego i uszedł do Egiptu przed złością Heroda. Maryja w czasie tej tułaczki przeżyła wiele zmartwień. Owocem tajemnicy jest słuchanie głosu Bożego, jak Maryja.

Rozmyślanie nad biblijnym opisem boleści Matki Bożej (Mt 2, 13 nn).

Maryjo, pełna miłosierdzia, przypomnij naszym sercom Cierpienia Jezusa podczas Jego Męki.

Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... (7×) Chwała Ojcu...

3. Boleść: Szukanie Pana Jezusa, który pozostał w świątyni

Jezus zaginął w Jerozolimie, trzy dni Maryja wraz z Józefem bolejąc szukali Jezusa. Czy może być większa boleść dla Matki? Owocem tajemnicy jest tęsknota za Jezusem.

Rozmyślanie nad biblijnym opisem boleści Matki Bożej (Łk 2, 41 nn).

Maryjo, pełna miłosierdzia, przypomnij naszym sercom Cierpienia Jezusa podczas Jego Męki.

Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... (7×) Chwała Ojcu...

4. Boleść: Spotkanie Pana Jezusa dźwigającego krzyż

Skazany na śmierć Jezus dźwiga krzyż na Golgotę. A oto w drodze spotyka się z Matką swoją. Rzewne musiało być to spotkanie. Owocem tajemnicy jest cierpliwe znoszenie krzyżów.

Rozmyślanie nad biblijnym opisem boleści Matki Bożej (Łk 23, 26 nn).

Maryjo, pełna miłosierdzia, przypomnij naszym sercom Cierpienia Jezusa podczas Jego Męki.

Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... (7×) Chwała Ojcu...

5. Boleść: Śmierć Pana Jezusa na krzyżu

Obok krzyża Jezusowego stała Matka Jego. Mężnie współcierpiała z Synem dla zbawienia świata. Owocem tajemnicy jest panowanie nad złymi skłonnościami.

Rozmyślanie nad biblijnym opisem boleści Matki Bożej (J 19, 25 nn).

Maryjo, pełna miłosierdzia, przypomnij naszym sercom Cierpienia Jezusa podczas Jego Męki.

Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... (7×) Chwała Ojcu...

6. Boleść: Złożenie martwego ciała Syna na kolana Matki

Zdjęte z krzyża Ciało Jezusowe złożono w ramiona Maryi. Jezus przestał już cierpieć, a Ona jakby uzupełnia to, czego nie dostaje cierpieniom Jezusowym. Z największą czcią i wdzięcznością całuje Jego święte Rany i obmywa je swymi łzami. Owocem tajemnicy jest szczery żal za grzechy.

Rozmyślanie nad biblijnym opisem boleści Matki Bożej (J 19, 28 nn).

Maryjo, pełna miłosierdzia, przypomnij naszym sercom Cierpienia Jezusa podczas Jego Męki.

Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... (7×) Chwała Ojcu...

7. Boleść: Złożenie Pana Jezusa do grobu

Umęczone Ciało Jezusowe złożono do grobu w obecności Matki Najświętszej. Żegnała je Maryja z bólem i z wielką wiarą, że Syn zmartwychwstanie. Owocem tajemnicy jest prośba o szczęśliwą śmierć.

Rozmyślanie nad biblijnym opisem boleści Matki Bożej (J 19, 38 nn).

Maryjo, pełna miłosierdzia, przypomnij naszym sercom Cierpienia Jezusa podczas Jego Męki.

Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... (7×) Chwała Ojcu...

Dla uczczenia łez wylanych przez Matkę Bożą Bolesną:

3 × Zdrowaś Maryjo

Za dobrodziejów żywych i umarłych:

Witaj Królowo, Matko miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj! Do Ciebie wołamy wygnańcy Ewy, do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, a Jezusa błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!

P. Niech pomoc Bożą zawsze nam wyprasza.

W. Matka Chrystusa i Matka nasza.


Litania do Matki Bożej Bolesnej

Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson!

Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!

Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.

Synu, Odkupicielu świata, Boże zmiłuj się nad nami.

Duchu Święty, Boże zmiłuj się nad nami.

Święta Trójco, Jedyny Boże zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.

Święta Boża Rodzicielko, módl się za nami.

Święta Panno nad pannami, módl się za nami.

Matko, męki krzyżowe Twego Syna cierpiąca, módl się za nami.

Matko Bolesna, módl się za nami.

Matko płacząca, módl się za nami.

Matko żałosna, módl się za nami.

Matko opuszczona, módl się za nami.

Matko stroskana, módl się za nami.

Matko, mieczem przeszyta, módl się za nami.

Matko w smutku pogrążona, módl się za nami.

Matko trwogą przerażona, módl się za nami.

Matko sercem do krzyża przybita, módl się za nami.

Matko najsmutniejsza, módl się za nami.

Krynico łez obfitych, módl się za nami.

Opoko stałości, módl się za nami.

Nadziejo opuszczonych, módl się za nami.

Tarczo uciśnionych, módl się za nami.

Wspomożenie wiernych, módl się za nami.

Lekarko chorych, módl się za nami.

Umocnienie słabych, módl się za nami.

Ucieczko umierających, módl się za nami.

Korono Męczenników, módl się za nami.

Światło Wyznawców, módl się za nami.

Perło panieńska, módl się za nami.

Radości Świętych Pańskich, módl się za nami.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Módlmy się: Boże, Ty sprawiłeś, że obok Twojego Syna, wywyższonego na krzyżu, stała współcierpiąca Matka, daj, aby Twój Kościół uczestniczył razem z Maryją w męce Chrystusa i zasłużył na udział w Jego zmartwychwstaniu. Który z Tobą żyje i króluje, w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Godzinki o Matce Bożej Bolesnej

Na Jutrznię

Wezwanie

Zacznijcie usta nasze chwalić Pannę Świętą.

Zacznijcie boleść Matki głosić niepojętą.

Pani, siedmiu mieczami przebita boleści,

Spraw, niech każdy w swym sercu obraz Twój umieści.

Zanurz się duszo moja w morzu Jej cierpienia,

I w Jej sercu w twych smutkach szukaj ukojenia.

Chwała Ojcu i Jego na krzyżu Synowi,

I równemu Im w Bóstwie Świętemu Duchowi.

Jak była na początku i zawsze i ninie,

Niech Bóg w Trójcy Jedyny na wiek wieków słynie.

Hymn

Witaj Matko Bolesna, Boga Służebnico,

Już w chwili zwiastowania Bolesna Dziewico.

Bo proroctwa wyroki dobrze Tobie znane,

Że Zbawiciel, Twe Dziecię, tak będzie nazwane:

„Wzgarda pospólstwa, robak, owca na zabicie”,

A w stajence we żłobie zacznie ziemskie życie.

Słyszysz Kapłanko święta, słowa Symeona,

Że odkupienia świata Twój Jezus dokona.

Że znakiem nieuznanym będzie w Izraelu

Na upadek, powstanie położony wielu.

Składasz ofiarę z Syna, Bóg Ci Go zabierze,

O jakżeś wielka, Matko, w drogiej Twej ofierze.

Przewodniczący: Boleść jest nieustannie w sercu mim (Rz 9, 2).

Wszyscy: I duszę Twoją miecz przeniknie (Łk 2, 34).

Pani, wysłuchaj modlitwy nasze.

A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Módlmy się: Boże, w którego męce, według proroctwa Symeona, najsłodszą duszę chwalebnej Dziewicy i Matki Maryi miecz boleści przeniknął,spraw, prosimy, abyśmy, którzy Jej cierpienia i mękę ze czcią rozpamiętywamy, przez chwalebne zasługi i prośby wszystkich świętych wiernych miłośników krzyża owoc Twej Męki szczęśliwie otrzymać mogli. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, Bóg na wieki wieków.

Amen.

Pani, wysłuchaj modlitwy nasze.

A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Błogosławmy Panu.

Bogu chwała.

A dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.

Amen.

Na Prymę

Wezwanie

Pani, siedmiu mieczami przebita boleści,

Spraw, niech każdy w swym sercu obraz Twój umieści.

Zanurz się duszo moja w morzu Jej cierpienia,

I w Jej sercu w twych smutkach szukaj ukojenia.

Chwała Ojcu i Jego na krzyżu Synowi,

I równemu Im w Bóstwie Świętemu Duchowi.

Jak była na początku i zawsze, i ninie,

Niech Bóg w Trójcy jedyny na wiek wieków słynie.

Hymn

Zawitaj, Domie Złoty, Lilio śnieżnobiała,

Któraś Świętego świętych w objęciach trzymała.

Szczęście Twoje niebiańskie wieść zakłóca sroga,

Że na Twe Boskie Dziecię nastaje złość wroga.

Gdy Herod wyciąć każe pierworodne syny,

Uchodzisz z Twym Dziecięciem w Egiptu krainy.

Ptaki mają swe gniazda, lisy swe mieszkania,

Syn Boży jest bezdomny od życia zarania.

Dzielisz z świętym Józefem swe życie tułacze,

Ileż razy w niedoli Twa dusza zapłacze.

Ustało w boleści życie moje.

A lata moje we wzdychaniu (Ps 30, 12).

Pani, wysłuchaj modlitwy nasze.

A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Błogosławmy Panu.

Bogu chwała.

A dusze wiernych zmarłych niech odpoczywają w pokoju.

Amen.

Na Tercję

Wezwanie

Pani, siedmiu mieczami przebita boleści,

Spraw, niech każdy w swym sercu obraz Twój umieści.

Zanurz się duszo moja w morzu Jej cierpienia

I w Jej sercu w twych smutkach szukaj ukojenia.

Chwała Ojcu i Jego na krzyżu Synowi,

I równemu Im w Bóstwie Świętemu Duchowi.

Jak była na początku i zawsze, i ninie,

Niech Bóg w Trójcy jedyny na wiek wieków słynie.

Hymn

Witaj, Wygnanko Święta w domku w Nazarecie,

Pełna szczęścia, żeś Twoje ocaliła Dziecię.

Szczęśliwaś Matko Boża, w Najświętszej Rodzinie,

Gdy patrzysz na Jezusa o każdej godzinie.

Skończyło lat dwanaście Twe Boskie Pacholę,

Idzie do Jeruzalem spełnić Pana wolę.

Został Jezus w świątyni wśród uczonych grona,

Wracasz sama z Józefem świętym zasmucona.

I niepewności boleść duszę Twą przysłania,

Nim Jezusa odnajdziesz po trzech dniach szukania.

Synu, cóżeś nam uczynił?

Oto ojciec Twój i ja żałośnie szukaliśmy Ciebie.

Pani, wysłuchaj modlitwy nasze.

A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Błogosławmy Panu.

Bogu chwała.

A dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.

Amen.

Na Sekstę

Wezwanie

Pani, siedmiu mieczami przebita boleści,

Spraw, niech każdy w swym sercu obraz Twój umieści.

Zanurz się duszo moja w morzu Jej cierpienia,

I w Jej sercu w twych smutkach szukaj ukojenia.

Chwała Ojcu i Jego na krzyżu Synowi,

I równemu Im w Bóstwie Świętemu Duchowi.

Jak była na początku i zawsze, i ninie,

Niech Bóg w Trójcy jedyny na wiek wieków słynie.

Hymn

Witaj, Matko niezłomna, cichych łez Krynico,

Oceanie cierpienia i zasług skarbnico.

Nadeszła wypełnienia proroctwa godzina,

Odkupienie ludzkości przez Twojego Syna.

Idzie Jezus niewinny na śmierć zasądzony,

Trzykrotnie upadając krzyżem obciążony.

Na widok Twój, o Matko, wstaje Syn kochany,

Z wieńcem cierni na głowie zraniony, oplwany.

Odpychana przez tłuszczę, chwytasz ręce Jego,

I skrwawione do serca tulisz matczynego.

Z kim Cię porównam, aby Cię pocieszyć, Panno, Córko Syjońska?

Bo wielkie jest jak morze skruszenie Twoje.

Pani, wysłuchaj modlitwy nasze.

A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Błogosławmy Panu.

Bogu chwała.

A dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.

Amen.

Na Nonę

Wezwanie

Pani, siedmiu mieczami przebita boleści,

Spraw, niech każdy w swym sercu obraz Twój umieści.

Zanurz się duszo moja w morzu Jej cierpienia,

I w Jej sercu w twych smutkach szukaj ukojenia.

Chwała Ojcu i jego na krzyżu Synowi,

I równemu Im w Bóstwie Świętemu Duchowi.

Jak była na początku i zawsze, i ninie,

Niech Bóg w Trójcy jedyny na wiek wieków słynie.

Hymn

Zawitaj, Męczenników Bolesna Królowo,

Żywy Krzyżu kolcami kwitniesz purpurowo.

Ewa w grzechu Adama zgubny udział brała,

Tyś za grzechy z Jezusem wespół umierała.

Przeżyłaś pełne hańby Syna krzyżowanie,

Jego na krzyżu mękę, bolesne konanie.

Tyś Syna Najświętszego na krzyżu straciła,

A nas jako Twe dzieci w boleści zrodziła.

Testamentem Jezusa Tyś nam przekazana,

Przyjm nas, biednych grzeszników, Matko ukochana.

Królowo Męczenników, módl się za nami.

Któraś stała u stóp krzyża Jezusowego.

Pani, wysłuchaj modlitwy nasze.

A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Błogosławmy Panu.

Bogu chwała.

A dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.

Amen.

Na Nieszpory

Wezwanie

Pani, siedmiu mieczami przebita boleści,

Spraw, niech każdy w swym sercu obraz Twój umieści.

Zanurz się duszo moja w morzu Jej cierpienia,

I w Jej sercu w twych smutkach szukaj ukojenia.

Chwała Ojcu i Jego na krzyżu Synowi,

I równemu Im w Bóstwie Świętemu Duchowi.

Jak była na początku i zawsze, i ninie,

Niech Bóg w Trójcy jedyny na wiek wieków słynie.

Hymn

Witaj, żywy Ołtarzu, Matko odkupionych,

Witaj, Słońce miłości, Ucieczko strapionych.

Wyzionął Jezus ducha, już Syn Twój nie żyje,

Już nie czuje, gdy włócznia Jego bok przeszyje.

Ty cierpisz dalej, Matko, i po Jego zgonie,

Zdejmują Syna z krzyża, kładą na Twym łonie.

Masz Go znowu przy sercu, lecz już nieżywego,

Pokrwawiona uściskiem ciała skrwawionego.

Całujesz martwe usta, liczysz wszystkie rany,

I gorzko szlochasz, Matko: Jezus mój kochany.

O wy wszyscy, którzy idziecie drogą, przystańcie i zobaczcie.

Czy jest boleść jako boleść moja?

Pani, wysłuchaj modlitwy nasze.

A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Błogosławmy Panu.

Bogu chwała.

A dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.

Amen.

Na Kompletę

Wezwanie

Pani, siedmiu mieczami przebita boleści,

Spraw, niech każdy w swym sercu obraz Twój umieści.

Zanurz się duszo moja w morzu Jej cierpienia,

I w Jej sercu w twych smutkach szukaj ukojenia.

Chwała Ojcu i Jego na krzyżu Synowi,

I równemu Im w Bóstwie Świętemu Duchowi.

Jak była na początku i zawsze, i ninie,

Niech Bóg w Trójcy jedyny na wiek wieków słynie.

Hymn

Witaj, Tęczo niebieska z rosy łez utkana,

Witaj, Łąko kwiatami ofiary zasłana.

Zrodziłaś Boskie Dziecię wśród bydlęty w żłobie,

Złożyłaś Jego zwłoki w pożyczonym grobie.

Przykryła Twego Syna Józefowa skała,

Tyś pod opieką Jana tylko pozostała.

Wracasz z pogrzebu, Matko, w życia podróż długą,

By odtąd wszystkich sierot zostać Matką drugą.

Współczując z Tobą, Matko, w bolesnej żałobie,

Złożenie miecza grzechów ślubujemy Tobie.

Dokąd odszedł umiłowany Twój Syn, o najpiękniejsza z niewiast?

Pójdziemy szukać Go z Tobą.

Pani, wysłuchaj modlitwy nasze.

A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Błogosławmy Panu.

Bogu chwała.

A dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.

Amen.

Ofiarowanie Godzinek

Padając na kolana, składamy Ci w dani

Te Godzinki z miłością i prośbą, o Pani:

Byś nas w naszych cierpieniach Twą mocą krzepiła

I u Syna zbawienia łaskę wyprosiła.

Ciebie Polska męczeńska Patronką obrała,

Cześć Ci od nas, Twych dzieci, hołd i wieczna chwała.

Nie masz nikogo z wszystkich Jej drogich.

Kto by Ją pocieszył.

Pani, wysłuchaj modlitwy nasze.

A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Módlmy się: Boże, w którego męce, według proroctwa Symeona, najsłodszą duszę chwalebnej Dziewicy i Matki Maryi miecz boleści przeniknął, spraw, prosimy, abyśmy, którzy Jej cierpienia i mękę ze czcią rozpamiętywamy, przez chwalebne zasługi i prośby wszystkich świętych wiernych miłośników krzyża owoc Twej Męki szczęśliwie otrzymać mogli. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, Bóg na wieki wieków.

Amen.

...wróć

Matka Boża Bolesna – bazylika OO. Franciszkanów w Krakowie

Cudowny obraz Matki Bożej Bolesnej z klasztoru Sióstr Benedyktynek w Staniątkach koło Krakowa