Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


31 majaNawiedzenie Najświętszej Maryi Panny

Święto nawiedzenia św. Elżbiety przez Najświętszą Maryję Pannę obchodzimy między dwoma innymi ważnymi świętami: Zwiastowaniem Najświętszej Maryi Pannie i Narodzeniem św. Jana Chrzciciela. To święto obchodzona od początku istnienia Kościoła na Wschodzie, chociaż nie było obchodzone instytucjonalnie. Na Zachodzie rozpowszechnili je franciszkanie, kiedy w 1263 wprowadził je do zakonu św. Bonawentura. Na cały Kościół rozszerzył to święto papież Bonifacy IX w roku 1389; miało być obchodzone – w świetle wielkiej schizmy – dla uproszenia za przyczyną Maryi jedności w całym Kościele, a zatwierdził je sobór w Bazylei w 1441 roku. Pierwotnie święto było obchodzone 2 lipca, ale ze względu na kolejność wydarzeń, w 1969 r. przeniesiono je na 31 maja.

W tym święci obchodzimy pamiątkę spotkania Zbawiciela ze swoim poprzednikiem – tym, który przygotuje Mu drogę. Według Ewangelii, ale też i tradycji, Maryja – chcąc opowiedzieć Elżbiecie o cudownym zdarzeniu w swoim życiu – odbyła 150-kilometrową drogę z Nazaretu do Ain Karim, czy też według niektórych biblistów do Hebronu, piechotą. Najprawdopodobniej odbyła ją razem z jakąś grupą: pielgrzymami lub kupcami, ponieważ nie była to droga bezpieczna. Czyhali na niej na podróżnych rozbójnicy, ale też zagrażały dzikie zwierzęta. Elżbieta i Zachariasz mieszkali około 7 kilometrów na zachód od Jerozolimy i tam właśnie doszło do spotkania.

Ale to święto musimy rozpatrywać pod jeszcze innym aspektem. Jest to pierwsze spotkanie tego, który przychodzi zbawić, a więc Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, z wielkim poprzednikiem, Janem Chrzcicielem. Podczas tego spotkania Maryja zdumiała się przywitaniem, podczas którego okazało się, że Elżbieta już wie, kto do niej przyszedł, Maryja wyśpiewała swoje radosne Magnificat, hymn uwielbienia Boga:

Wielbi dusza moja Pana,

i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.

Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia,

gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię –

a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją.

On przejawia moc ramienia swego, rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich.

Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych.

Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia.

Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje –

jak przyobiecał naszym ojcom – na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki (Łk 1, 46–55).

Pisarze kościelni uważają, że w momencie tego spotkania, kiedy to na dźwięk głosu Maryi poruszyło się dzieciątko w łonie Elżbiety, nastąpiło powitanie Chrystusa – Mesjasza – przez św. Jana Chrzciciela i w tym właśnie momencie św. Jan został uwolniony od grzechu pierworodnego i napełniony Duchem Świętym.

Odzwierciedleniem tego zdarzenia na zawsze stały się słowa Pozdrowienia anielskiego (Zdrowaś Maryjo) powtarzające powitanie Maryi przez Elżbietę.

Patronat Maryi w Nawiedzeniu przyjęły niektóre zakony żeńskie, szczególnie zakon wizytek, których pełna nazwa brzmi Zakon Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.

Przez święto Nawiedzenia Maryja uczy nas, że musimy pamiętać o każdym człowieku będącym w potrzebie. Przecież dowiedziawszy się, że krewna jej Elżbieta, osoba już niemłoda, jest w stanie błogosławionym, pobiegła do niej nie tylko pochwalić się swoim szczęściem, ale również po to, żeby podjąć trud wspomożenia jej w trudnych chwilach. Uczy nas w ten sposób, byśmy wspomagali innych ludzi nie tylko wtedy, kiedy o to proszą, ale żebyśmy sami zauważali potrzeby bliźnich i z własnej inicjatywy ofiarowali im swoją pomoc.

Maryja zaprasza nas, abyśmy i my umieli dostrzec potrzeby drugiego człowieka, byśmy nie odmawiali wtedy, gdy ten człowiek wyciąga do nas ręce, ale sami, z dobrej woli, szli by wspomóc go w chwilach trudnego momentu jego życia.

Wołanie do Matki Bożej

O Matko Boga, w Tobie nasz Ojciec znalazł upodobanie, w Tobie Syn Boży obrał mieszkanie, w Tobie Duch Święty, który Cię ocienił, objawił Matkę Boga. Przez Ciebie, Boża Rodzicielko, Bóg pojednał się z nami w niebie i na ziemi.

Matko Boga, nadziejo nasza, przyjaciółko sierot, orędowniczko pielgrzymów, radości strapionych, która się wstawiasz za uciśnionymi i ubogimi; Ty, która znasz naszą nędzę, uwolnij nas! Wyśpiewałaś przecież, że Pan Bóg głodnych nasycił dobrami, a bogaczy odprawił. O Matko Boga, strzeż nas i ochraniaj przez wszystkie wieki!

O Panno, Matko Boga, Ty przyniosłaś światu niedostępne Światło, rozjaśnij swoim blaskiem mroki mego serca i podaj mi rękę, by mi towarzyszyć na drodze zbawienia oddając Bogu wieczną chwałę.

Matko Boga, która jesteś z Synem w matczynej bliskości, wstawiaj się nieustannie za nami, bo tylko Ciebie my, chrześcijanie, możemy zaofiarować Bogu jako miłą Mu ofiarę.

O czysta Matko Boga, która zrodziłaś wieczny Pokój, wybaw nas z niebezpieczeństw, byśmy żyli w pokoju przewyższającym wszystko.

...wróć

Antependium, Straßburg, ok. 1410, Muzeum Sztuki Stosowanej, Frankfurt nad Menem

Nawiedzenie, Giovanni della Robbia

Zwiastowanie i Nawiedzenie, kość słoniowa, Paryż, Luwr, ok. 1330–1350

Kaplica Nawiedzenia, Varese, Lombardia, Włochy

Nawiedzenie, Karol von Blaas, Sammellust, Państwowe Muzeum Tyrolskie Ferdinandeum, Innsbruck