Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


Różne artykuły



2 listopada. Dzień Zaduszny – spotkanie z bliskimi

Tuż po dniu Wszystkich Świętych – 2 listopada – obchodzimy Dzień Zaduszny, dziś nazywany raczej Wspomnieniem Wszystkich Wiernych Zmarłych. Jest to dzień poświęcony modlitwom za tych, którzy przebywają jeszcze w czyśćcu, wzrastając w miłości, oczyszczającej ich z wszelkich ziemskich niedoskonałości, i polecaniu ich Bogu.

To święto zostało ustanowione później niż wczorajsze, bo chociaż pamięć o bliskich zmarłych czczona była od początku istnienia Kościoła, to dopiero w 998 r. św. Odilon, opat w benedyktyńskim klasztorze w Cluny we Francji, zaczął obchodzić je jako przeciwwagę dla pogańskiego święta zmarłych, obchodzonego w Rzymie w lutym. Wybrał dla niego dzień następny po dniu Wszystkich Świętych i tak się je obchodzi do dziś. Za klasztorem w Cluny, święto to zaczęły obchodzić inne klasztory benedyktyńskie, a do XIII wieku rozprzestrzeniło się na cały Kościół zachodni. Już w następnym wieku święto było obchodzone bardzo uroczyście, nawiedzano cmentarze, urządzając procesję do pięciu stacji: czterech na cmentarzu, a piąta była w kościele; uroczyście modlono się za zmarłych i śpiewano pieśni żałobne. W Polsce Dzień Zaduszny zaczęto obchodzić w XII wieku, a w XV w. było już obchodzone w całej Polsce.

Dzień ten, w odróżnieniu od wczorajszego, jest dniem zadumy, tęsknoty, czasem smutku po odejściu naszych bliskich, rodziny, przodków, przyjaciół. Bo wprawdzie wiemy, że oni są już „po tej lepszej stronie”, że po niedługim (jak wierzymy) pobycie w czyśćcu będą zbawieni, naszej ludzkiej naturze nieobca jest jednak tęsknota i ból rozstania z naszymi bliskimi.

Nie jest to jednak tylko dzień żałoby. W dniu tym przede wszystkim realizuje się dogmat Kościoła o świętych obcowaniu. Wiemy, że nasi bliscy po śmierci nie mogą sobie już sami pomóc. Jednak my możemy dla nich wiele zrobić, pomagając duszom w skróceniu ich kary, a właściwie oczyszczenia, oczekiwania na połączenie z Bogiem: modląc się za nich, odprawiając nabożeństwa i Msze, zdobywając i ofiarowując za nich odpusty. A jedną z form modlitwy i nabożeństwa za tych, którzy odeszli, jest pobożne nawiedzenie cmentarza i grobów.

Dzień ten dla każdego wierzącego powinien też stać się dniem stawiania sobie zasadniczych pytań dotyczących życia i śmierci, rozmyślania nad samym sobą i poszukiwania odpowiedzi. Co jest w życiu najważniejsze? Co jest celem życia człowieka? Jak żyć, żeby osiągnąć życie wieczne? Co znaczą słowa św. Jana o przejściu ze śmierci do życia (J 5, 24)?

Sposobami, które mają pomóc naszym zmarłym, a które najbardziej związane są z Dniem Zadusznym, są wypominki, Msze św. gregoriańskie, czyli trzydzieści Mszy św. odprawianych przez kolejne trzydzieści dni, a które zgodnie z wiarą Kościoła wypraszają łaskę zbawienia duszom zmarłych, no i odpusty związane z nawiedzaniem cmentarza, a polegające na tym, że odwiedzamy cmentarz od 1 do 8 listopada, modląc się pobożnie za dusze zmarłych, przy zachowaniu stałych warunków odpustu: stanu łaski uświęcającej, przyjętej w danym dniu Komunii św., braku przywiązania do grzechu i modlitwy w intencjach Ojca Świętego (np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Mario”).



Różne artykuły – O Bogu, który zmienia świat Różne artykuły – 1 listopada. Kilka słów o dniu Wszystkich Świętych