Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2019 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


święta Mechtylda (Matylda) z Magdeburga

15 sierpnia

(ok. 1208–1282/1294)



Św. Mechtylda urodziła się około r. 1208 w okolicach Magdeburga w Saksonii, w arystokratycznej rodzinie dobrze sytuowanych grafów. Jako hrabianka otrzymała staranne wykształcenie.

Jak było w zwyczaju w średniowieczu, dzieci arystokratów wcześnie były zapoznawane z tradycjami życia duchowego. Tak samo było z Mechtyldą. Rozwijała w sobie głębokie życie duchowe. Według jej własnej relacji, Mechtylda w wieku około 12 lat miała widzenie Ducha Świętego („została pozdrowiona przez Ducha Świętego”). Wizje i objawienia powtarzały się od tej pory przez całe życie, chociaż przez wiele lat nikomu ich nie wyjawiała. Jednak pod ich wpływem odważnie napominała możnych zarówno świeckich, jak i duchownych. Z tego powodu spotykały ją wiele ataki, podejrzeń o oszustwo, oszczerstw.

Mechtylda zapragnęła życia zakonnego. Około 1230 r., w wieku 22–23 lat, wstąpiła do beginek w Magdeburgu. Beginki były laickim stowarzyszeniem kobiet, które nie przyjmując święceń poświęcały się życiu religijnemu i dobroczynnemu. Grupa beginek, do których przystąpiła Mechtylda, żyła ideałami franciszkańskimi, pozostając pod kierownictwem dominikanów. W grupie tej pozostawała około 30 lat. Potem, z powodu prześladowań, zamieszkała w klasztorze cystersek w Helfcie, kierowanym przez ksienię św. Gertrudę z Hackeborn. Spotkała tam też dwie inne święte: Mechtyldę z Hackeborn (z Helfty) i Gertrudę Wielką (z Helfty).

W klasztorze, na polecenie spowiednika, dominikanina Henryka z Halle, zaczęła spisywać swoje wizje. Henryk zredagował je układając w sześć ksiąg, które zatytułował „Das fliessende Licht der Gottheit” (Strumień światła Boskości). Pod koniec życia Mechtylda do tych pism dodała jeszcze siódmą księgę. Dzieło Mechtyldy jest pisane częściowo prozą, częściowo wierszem. Do dziś uważane jest za jedno z największych dzieł mistycznych spisanych przez kobietę.

Pod koniec życia Mechtylda oślepła. Zmarła w klasztorze w Helfcie w 1282 lub 1294 r.

Kościół oficjalnie nie uznał Mechtyldy za świętą, mimo to zawsze cieszyła się kultem, tym bardziej że znaczenie jej i jej pism dla rozwoju duchowości chrześcijańskiej jest nie do przecenienia. Ma też wielki wkład w rozwój nabożeństwa do Bożego Serca.

Mechtylda (Matylda) to imię germańskie, oznaczające kobietę silną i odważną; pochodzi od słów meht – „moc, męstwo” i hilt – „walka”.

...wróć