Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


25 kwietniaśw. Marek Ewangelista

Święty Marek miał właściwie na imię Jan. Był synem Marii, która najprawdopodobniej była właścicielką Wieczernika, a także Ogrodu Oliwnego. Marek w swojej Ewangelii wspomina, że podczas pojmania Pana Jezusa znalazł się tam pewien młodzieniec, który szedł za Nim owinięty jedynie prześcieradłem. Kiedy go chcieli chwycić, zostawił prześcieradło i uciekł. Przypuszcza się, że owym młodzieńcem był właśnie św. Marek.

Marek był uczniem św. Piotra i św. Pawła. Przez pewien czas towarzyszył św. Pawłowi w jego pierwszej podróży apostolskiej. Był też prawdopodobnie krewnym św. Barnaby. Być może dlatego właśnie przyłączył się do św. Pawła, który przybył do Jerozolimy z Barnabą. Jednak w trakcie podróży apostolskiej św. Pawła Marek opuścił go i zawrócił z drogi. Wywołało to rozgoryczenie Pawła, dlatego nie chciał go zabrać w swoją drugą podróż. Wtedy i Barnaba opuścił św. Pawła i razem z Markiem udali się na Cypr. Potem Marek udał się do Rzymu, gdzie prawdopodobnie napisał Ewangelię. Jak do tego doszło, wiemy od Papiasza (160 r.), biskupa Hierapolis, którego świadectwo zachowało się do naszych czasów, ponieważ Euzebiusz z Cezarei (340 r.) umieścił je w swojej „Historii Kościoła”. Czytamy tam, że „w sercach słuchaczy Piotrowych światło wiary płonęło takim blaskiem, że było im za mało, iż raz tylko słuchali opowiadania nauki Bożej. Usilnie przeto prosili Marka, towarzysza Piotrowego, by im na piśmie pozostawił pamiątkę ustnie podanej nauki; prosić zaś nie przestawali, póki nie spełnił ich życzenia. W ten sposób spowodowali napisanie Ewangelii według Marka. O tym co się stało, miał się Piotr dowiedzieć przez objawienie Ducha Świętego. Cieszyła go ich gorliwość i zgodził się na to by to pismo czytano w kościołach. Marek, który był tłumaczem Piotra, spisał dokładnie wszystko, co zachował w pamięci, ale nie według porządku tego, co mówił i czynił Pan. Ani bowiem Pana nie słyszał, ani nie należał do Jego grona, i tylko później był towarzyszem Piotra. Otóż Piotr stosował nauki do potrzeb słuchaczy. Nie popełnił więc Marek żadnego błędu jeśli w szczegółach tak pisał, by nic nie opuścić z tego, co słyszał, oraz by nie pisać jakiej nieprawdy”. Przypuszcza się, że Piotr przejrzał i poprawił tekst Marka.

Według tradycji po śmierci św. Piotra Marek udał się do Aleksandrii egipskiej i założył tam Kościół. Według tradycji św. Piotr mianował go biskupem Aleksandrii. Ta sama tradycja podaje, że w ciągu dwunastu lat założył wiele gmin chrześcijańskich na terenie Egiptu. Jak mówi legenda, pewnego dnia wrogo nastawieni do chrześcijan mieszkańcy Aleksandrii napadli na Marka przy ołtarzu, zacisnęli mu sznur na szyi i kazali wlec koniom, aż umarł. Miało to nastąpić około 67 roku, a jako data dzienna podawany jest 25 kwietnia. Niektórzy jednak uważają, że zginął podczas panowania cesarza Trajana (98–117).

Według podania w roku 828 Wenecjanie mieli przenieść relikwie św. Marka do swojego miasta. W 830 r. biskup Reichenau Erlebald miał otrzymać dla swojego klasztoru fragment relikwii, które znajdują się tam do dziś.

Święty Marek jest patronem Albanii, Wenecji, Aleksandrii, Bergamo i Reichenau, a także notariuszy, robotników budowlanych, murarzy, wikliniarzy, koszykarzy, szklarzy, malujących na szkle, pisarzy, jest także uważany za patrona nagłej śmierci; orędownik w sprawie dobrej pogody, siewów wiosennych i dobrych żniw, wzywany w czasie burzy i gradobicia.

Święto ku czci Marka Grecy obchodzą 11 stycznia, a Koptowie 26 marca. W ikonografii przedstawiany jest z palmą w dłoni, albo spieszący na pomoc żeglarzom, także siedzący przy stole i piszący księgę; niemal zawsze towarzyszy mu lew (to nawiązanie do wizji proroka Ezechiela i do Apokalipsy – symbol lwa skojarzono z rozpoczęciem jego Ewangelii od św. Jana Chrzciciela na pustkowiu).

Marek to imię łacińskie, wywodzone od Marsa.

...wróć

Marek ewangelista, mozaika z ok. 1545 r. nad portalem głównym w kościele św. Marka w Wenecji


Pod głównym ołtarzem kościoła św. Marka znajduje się sarkofag Marka ewangelisty. Nad nim ściana frontowa Pala d’Oro


Lew św. Marka, symbol ewangelisty, stał się herbem Wenecji: w czasie pokoju przedstawiany z książką, w czasie wojny – z mieczem