Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


16 styczniaśw. Marceli I papież

Św. Marceli I był 30. z kolei papieżem. O jego życiu nie przechowały się do dziś żadne wiadomości – nie wspomina o nim Euzebiusz w Historii Kościelnej. Możliwe, że zamieszanie powstało z powodu podobieństwa jego imienia z imieniem poprzedniego papieża – Marcelina. Niektórzy historycy są wręcz zdania, że Marcelin i Marceli I to ten sam papież.

Wiadomo o nim tyle, że od maja 308 do stycznia 309 r. był papieżem (wg dawniejszych źródeł od maja 306 do stycznia 307). Objął pontyfikat po trzyipółletnim wakansie (śmierci? apostazji? Marcelina) po swoim poprzedniku i rozbiciu w wyniku prześladowań gminy rzymskiej. Przypuszcza się, że przez te trzy i pół roku Marceli był w Kościele archiprezbiterem. Wykorzystując chwilowe osłabienie prześladowań, gdy cesarzem został Maksencjusz, zreorganizował Kościół w Rzymie, przyczynił się też do uporządkowania cmentarzy, między innymi wyznaczył nowe miejsca grzebania wiernych. Podczas tego lżejszego dla chrześcijan okresu został wybrany papieżem.

Marceli I był uważany za rygorystę w sprawach religijnych. Kiedy prześladowania znów się nasiliły i wielu chrześcijan straciło życie, Marceli zaczął przeorganizowywać Kościół rzymskokatolicki. Jak podaje Liber pontificalis, podzielił Kościół na 25 parafii (tituli), którymi zarządzać mieli prezbiterzy. Zarządził, że synody mogą zbierać się wyłącznie za zgodą biskupa Rzymu.

Marceli przyjmował na powrót do wspólnoty Kościoła zapierających się wiary odstępców, żądał jednak od nich odbycia pokuty. Na tym tle w Kościele ujawniły się różnice zdań w kwestii prawa cofania lub wydłużania pokuty we wspólnotach bez konsultacji z przełożonymi. Z tego powodu część wspólnoty chrześcijańskiej wypowiedziała papieżowi posłuszeństwo. Doszło do bratobójczych walk.

Cesarz Maksencjusz wykorzystał te zamieszki do oskarżenia Marcelego o wywoływanie niepokojów publicznych i aresztowania go. Najpierw obito go kijami, a potem wysłano do pasienia bydła do nieznanego nam miejsca. Zmarł na wygnaniu w 309 r. Nie jest jasne, czy zmarł 16 stycznia, czy też tego dnia został wypędzony. Ciało jego miało zostać sprowadzone do Rzymu i pochowane w katakumbach św. Pryscylli przy via Salariana. Obecnie relikwie papieża spoczywają w marmurowym sarkofagu w krypcie Bazyliki św. Piotra w Rzymie.

Z kultu świętego od dawna znany był Racibórz. Legenda mówi, że wstawiennictwo świętego ocaliło to miasto 16 stycznia 1241 roku przed Tatarami. Miał się pojawić nad ich wojskiem z tak groźną miną, że Tatarzy odstąpili od oblężenia. Mieszkańcy w podziękowaniu wystawili w kościele ołtarz ku czci św. Marcelego, a na placu miejskim jego figurę.

Inna legenda powiada, że kościół papieża Marcelego Maksencjusz przekształcił w stajnie dla koni cesarskiej poczty i że to tam papież został wysłany do pracy stajennego i tam umarł.

Św. Marceli I jest patronem stajennych.

W ikonografii przedstawiany jest w stroju papieskim, z osłem lub z koniem i żłobem.

Marceli jest imieniem starorzymskim: marcellus, liczba mnoga marcelli – „plebejski”, później był to patrycjuszowski ród rzymski Marcelli.

...wróć

Papież Marceli I – fresk w Kaplicy Sykstyńskiej.