Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


21 październikaśw. Laura Montoya y Upegui (Laura od św. Katarzyny ze Sieny)

Św. Laura Montoya y Upegui urodziła się 21 października 1874 r. w Jericó (Jerycho) w prowincji Antioquia (Antiochia) w Kolumbii jako drugie z trojga dzieci. Rodzicami jej byli Jan od Krzyża Montoya i Dolores Upegui. Obydwoje byli ludźmi bardzo głęboko wierzącymi. Ochrzcili swoją córkę od razu w dniu narodzin. Na chrzcie otrzymała imię Maria Laura od Jezusa.

Kiedy Laura miała 2 lata, jej ojciec zginął w wojnie domowej, w obronie wiary i ojczyzny. Rodzina znalazła się w bardzo trudnej sytuacji – w oczy zajrzała im skrajna nędza. Z powodu wzięcia udziału przez Jana od Krzyża w wojnie, rząd skonfiskował rodzinie cały majątek. Rodzina została pozbawiona nawet dachu nad głową. Od tego czasu samotna matka z trojgiem dzieci przez wiele lat tułała się pośród krewnych.

Matka Laury nauczyła ją opierać całe swoje życie na wierze i zaufaniu do Boga. Laura od najmłodszych lat dużo się modliła, a przeciwności losu przyjmowała z wielką pokorą, traktując je jako umartwienia. Nauczyła się przebaczać ludziom i stopniowo wzrastała w miłości chrześcijańskiej. Od dziecka zaczęły się też u niej głębokie przeżycia mistyczne, dzięki którym jej miłość nieustannie pogłębiała się.

W wieku 16 lat rozpoczęła naukę w Instytucie Pedagogicznym w Medellín. Dzięki tym studiom podjęła pracę jako nauczycielka i wychowawca. Szybko zdobyła uznanie jako doskonały pedagog.

Dzięki pracy w szkole Laura poznała, jak ciężki jest los kolumbijskich Indian, pozbawionych nauczania, pozbawionych wychowania religijnego. Z całej duszy pragnęła coś dla nich zrobić, pokazać im Boga i przybliżyć ich do Niego. Po latach we wspomnieniach pisała: : „widziałam się w Bogu i jakby mnie odział w swoje ojcostwo czyniąc mnie matką, w sposób szczególny, niewierzących. Cierpiałam z ich powodu jakby byli moimi dziećmi”. Z tego cierpienia i współczucia narodziło się marzenie o dziele misyjnym, które pozwoli jej dotrzeć z Dobrą Nowiną do najdalszych zakątków kraju, do ludzi najbardziej opuszczonych.

Przygotowywała się duchowo do podjęcia dzieła dość długo. W końcu jednak, za radą i z pomocą biskupa Santa Fe de Antiochia Maksymiliana Crespo, w 1914 r. założyła Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Maryi Niepokalanej i św. Katarzyny Sieneńskiej.

Laura odnajdywała Boga w pięknie andyjskich lasów, ale też w opuszczeniu kolumbijskich Indian. Już 5 maja tego samego roku wyruszyła na wyprawę misyjną w towarzystwie 5 sióstr założonego przez siebie zgromadzenia. Wszystkie zgodnie postanowiły żyć tak jak Indianie, rozumiejąc ich godność ludzką – w prostocie, ubóstwie i zgodnie z ich zwyczajami. W ten sposób pragnęły pokonać bariery dyskryminacji rasowej, dzielące kolumbijskie społeczeństwo, i tym łatwiej dotrzeć do ich dusz. I w ten sposób głoszenie Ewangelii popierała świadectwem własnego życia.

Dzięki wytrwałości, modlitwie i ascezie, Laura systematycznie zdobywała zaufanie Indian. Systematycznie uczyła też swoje współsiostry odnajdywać Boga w każdym środowisku, w jakim żyją: czy to las równikowy, czy Andy, czy miejsce odległe od cywilizacji. Mówiła im, że miłością można Boga odnaleźć wszędzie, również w przyrodzie, i na co dzień czuć Jego obecność.

Tymczasem wiele osób w Kolumbii, zarówno świeckich, jak i duchownych, patrzyło podejrzliwie na działalność misyjną Laury i oceniało ją sceptycznie. Laura nie zwracając uwagi na te głosy systematycznie realizowała swoją pracę i swe powołanie. Posłuszeństwem, pokorą i wytrwałością Laura i jej współsiostry przekonały sceptyków do szczerości swych intencji, jednocześnie zyskując ich aprobatę i wiarę w sens jej działań oraz pełne zaufanie Kościoła.

Ostatnich 9 lat życia św. Laura spędziła na wózku inwalidzkim. Nie zraziło to jej do prowadzenia swojego dzieła. Działalność apostolską i misyjną prowadziła z wózka, apostołując słowem i piórem, jednocześnie prężnie kierując całym zgromadzeniem, rozsyłając siostry misjonarki po całej Kolumbii i poza jej granice.

Zmarła, po długiej agonii, w Medellin 21 października 1949 r. W chwili jej śmierci zgromadzenie liczyło 467 sióstr, pracujących w 90 placówkach w 3 krajach. Dziś Siostry Misjonarki Maryi Niepokalanej i św. Katarzyny Sieneńskiej prowadzą działalność w 19 krajach Ameryki, Afryki i Europy.

Laurę Montoyę y Upegui beatyfikował Jan Paweł II 25 kwietnia 2004 roku. Kanonizował ją Franciszek 12 maja 2013 r.

Laura po łacinie to „dziewczyna z wieńcem laurowym". Inne tłumaczenie mówi, że to dziewczyna pochodząca z miasta Laurentium w Lacjum.

...wróć