Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


30 majaŚw. Joanna d'Arc (Dziewica Orleańska)

Św. Joanna d’Arc urodziła się 6 stycznia 1412 r. w małym miasteczku Domremy położonym nad Mozą w Lotaryngii, w północnej Francji; była córką burmistrza Jacquesa d’Arco i Izabeli Romee, miała jeszcze trzech braci i jedną siostrę. Joanna sama nazywała siebie „la Pucelle”, co znaczy dziewica, dlatego dziś jej miasteczko nosi nazwę Domremy-la-Pucelle. Dom rodzinny istnieje do dziś – urządzono w nim muzeum, tłumnie odwiedzane przez turystów.

Rodziców nie było stać na kształcenie dzieci, dlatego Joanna nie nauczyła się czytać i pisać. Od dziecka jednak wyróżniałała się pobożnością, duchem pokuty oraz uwrażliwieniem na niedolę bliźnich. Pielęgnowała chorych, pomagała ubogim, ustępowała miejsca wędrowcom, sama przenosząc się na noc do komórki. W wieku 13 lat Joanna zaczęła słyszeć głosy i mieć wizje, w których pojawiali się jej Michał Archanioł, św. Katarzyna męczennica i św. Małgorzata męczennica. W wizjach tych Joanna dowiedziała się o tragicznej sytuacji Francji, miotanej wojną stuletnią i swojej misji, jaką ma spełnić dla ojczyzny. Początkowo przyjmowała te wizje ze strachem, który powoli przeobraził się w radość i miłość.

W wieku 17 lat Joanna przekonała o swojej misji wuja, Duranta Laxarta. Z nim udała się do komendanta pobliskiego garnizonu w Vaucouleurs. Mieszkańcy tego miasta zebrali pieniądze i kupili dla niej zbroję, broń i konia, a dowódca garnizonu oddał jej swój oddział do dyspozycji. Sam też odprowadził Joannę do następcy tronu, późniejszego króla Karola VII, do Chinou. Kiedy wystąpiła ze swoją misją, nikt nie chciał jej uwierzyć. Przekonała jednak Karola doskonałą znajomością sytuacji i wielu szczegółów dotyczących walki. Postanowiono jednak poddać ją jeszcze trzytygodniowym badaniom teologicznym.

Duchowni teologowie, którzy poddali ją dokładnym trzydniowym badaniom, nie mieli żadnych zastrzeżeń co do misji Joanny. W tej sytuacji przyszły król uwierzył jej i pozwolił poprowadzić swoje wojska. Podczas walk Joanna zagrzewała żołnierzy do walki, budziła ich entuzjazm. Chciała także, by zaprzestali grabieży, sprośnej mowy, by przystępowali do spowiedzi i Komunii św. Dzięki takiej postawie i odwadze wojska francuskiego Anglicy musieli odstąpić od miasta po siedmiomiesięcznym oblężeniu. Na tę pamiątkę tego zwycięstwa dzień 8 maja ogłoszono w Orleanie dniem świątecznym.

Głosy z nieba powiedziały jej, że w pobliżu kościoła św. Katarzyny w Fierbois zakopany jest miecz, na którym jest pięć krzyżyków; Joanna odnalazła ten miecz i potem posługiwała się nim w walce. 28 kwietnia 1429 r. Joanna pojawiła się przed żołnierzami francuskimi. W obozie panowało całkowite rozprzężenie. Joanna zaczęła od „oczyszczenia” obozu: kazała wyrzucić wszystkie prostytutki i zażądała od żołnierzy spowiedzi generalnej. Żołnierze poddali się rozkazom młodej dziewczyny i już wkrótce, na początku maja, udało im się oswobodzić Orlean.

Wojska odnosiły następne zwycięstwa, a Joanna zażądała od Karola, żeby koronował się na króla, co nastąpiło 17 lipca 1429 r. Joanna powróciła do walki. Wojsko francuskie odnosiło jedno zwycięstwo za drugim i wreszcie doszło do Paryża. W czasie szturmu na miasto Joanna została ranna. Niedługo potem, wiosną 1430 roku podczas potyczki Anglików i Burgundów pod Compiegne Burgundczycy uwięzili ją. Potem za bardzo wielką sumę 10 tys. franków w złocie sprzedali ją Anglikom, którzy przewieźli ją do Rouen i wytoczyli proces przed inkwizycją. Joanna została uwięziona w Rouen w baszcie w żelaznej klatce, przykuta za szyję, ręce i nogi. Żyła o chlebie i wodzie, strzeżona dniem i nocą. Została oskarżona o zmowę z diabłem, a noszenie przez nią męskiego stroju uznano za urągające przyzwoitości chrześcijańskiej. Przez trzy miesiące przesłuchiwano ją, poddając torturom i nie zezwalając nawet na obrońcę. Wynik procesu był z góry przesądzony. Joanna odwołała się od wyroku inkwizycji do papieża, ale odwołanie zostało odrzucone. Oddano ją teraz w ręce władzy świeckiej, żeby ta wykonała na niej wyrok. Joanna została spalona na stosie 30 maja 1431 roku. Umarła ze słowami: „Święty Michale! Święty Michale! Nie, głosy moje mię nie zawiodły; Bóg mnie posłał”. Tradycja mówi, że prochy Joanny po wykonaniu wyroku wrzucono do Sekwany, aby nic po niej nie zostało.

W całej Francji odezwały się głosy oburzenia na ten wyrok. Pod ich naciskiem Karol VII w 1452 r. ustanowił komisję pod przewodnictwem kardynała d’Estouteville, która przesłuchała 20 świadków, zasięgała opinii teologów i kanonistów. Przyłączył się do tego papież Kalikst III, który także wydał polecenie zbadania akt procesu. Wyrokiem z 7 lipca 1456 r. Rzym potępił trybunał inkwizycji, który skazał Joannę na śmierć i uznał poprzedni wyrok za sprzeczny z prawem, kłamliwy, stronniczy i hańbiący.

27 stycznia 1894 roku papież Leon XIII przyznał Joannie kanonicznie tytuł „czcigodnej”. 6 stycznia 1904 r. papież św. Pius X ogłosił heroiczność jej cnót, a 18 kwietnia 1909 r. w Bazylice św. Piotra w Rzymie dokonał jej uroczystej beatyfikacji. 16 maja 1920 r. papież Benedykt XV kanonizował Joannę.

Na miejscu spalenia Joanny w Rouen wystawiono kościół pod wezwaniem św. Joanny. Obok znajduje się muzeum jej poświęcone.

Legenda głosi, że część prochów Joanny została w tajemnicy zabrana ze stosu i ukryta. Przechowywano je podobno w jakiejś aptece w Rouen aż do połowy XIX w., stamtąd trafiły do archidiecezji w Tours, a potem do muzeum w Chinon. Informacja o miejscu przechowywania domniemanych relikwii wypłynęła w 1909 r. po beatyfikacji Jonanny d’Arc. Jednak przeprowadzone na przełomie 2006 i 2007 roku badania wykazały, że szczątki te są kawałkiem żebra należącego do mumii egipskiej z VII–III w. p.n.e. oraz kością kota, również zabalsamowanego w Egipcie w tym okresie.

W ikonografii Joanna przedstawiana jest najczęściej jako rycerz; w zbroi i z mieczem oraz sztandarem; często prowadzi za sobą wojsko. Bywa, że zbroję ma nałożoną na zwyczajny ubiór. Często też przedstawiana jest na stosie, albo przeżywającą wizje.

Św. Joanna d’Arc jest patronką Francji, Rouen i Orleanu; a także patronką telegrafii i radiofonii.

Imię Joanna jest żeńską odmianą imienia Jan (Johhanan – Bóg jest łaskawy).

...wróć