Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


25 lipcaśw. Jakub Większy (Starszy) Apostoł

Wśród apostołów było dwóch Jakubów. Dla odróżnienia nazywani są Większy i Mniejszy, albo też Starszy i Młodszy. Przy tym prawdopodobnie nie chodziło o ich wiek, ale o kolejność przystępowania do grona apostołów.

Św. Jakub Większy jest tym, który jest wymieniany w spisie apostołów wcześniej: święci Mateusz i Łukasz wymieniają go na trzecim miejscu, a święty Marek na drugim.

Jakub Starszy był bratem św. Jana apostoła; ich ojcem był Zebedeusz, a matką św. Salome. Obaj byli rybakami i mieszkali nad Jeziorem Galilejskim (Tyberiadzkim), prawdopodobnie w Betsaidzie. Św. Jan podaje, że byli wspólnikami św. Piotra apostoła.

Jakub należał do uprzywilejowanych uczniów Pana Jezusa, którzy byli świadkami wskrzeszenia córki Jaira, przemienienia na górze Tabor oraz modlitwy w Ogrójcu. Był także świadkiem drugiego cudownego połowu ryb, o którym mówi św. Jan w swojej Ewangelii.

Miał Jakub popędliwy charakter: żądał, aby na pewne miasto w Samarii, które nie przyjęło Pana Jezusa, spadł piorun i spalił je; należał do tych uczniów, którzy pytali Pana Jezusa na osobności, kiedy będzie koniec świata. Prawdopodobnie z powodu tego charakteru Pan Jezus nadał mu przydomek „Syn Gromu”.

Tradycja podaje, że św. Jakub Większy po Zesłaniu Ducha Świętego udał się najpierw do Hiszpanii, żeby tam głosić Dobrą Nowinę. Z tego też zapewne powodu jest on szczególnie czczony właśnie w Hiszpanii i w Portugalii – jest pierwszym patronem tych krajów. Niezależnie od tego, czy to prawda, był pierwszym biskupem Jerozolimy. Był też pierwszym wśród apostołów, a drugim po św. Szczepanie męczennikiem Kościoła. W 44 roku Herod Agryppa I wnuk Heroda I Wielkiego, chcąc się przypodobać Żydom, kazał ściąć św. Jakuba, a potem uwięzić św. Piotra. Euzebiusz podaje jako głos tradycji, że św. Jakub ucałował swojego kata, czym kat tak się wzruszył, że nawrócił się na chrześcijaństwo, ponosząc za to także męczeńską śmierć.

Tradycja podaje też, że w VII wieku miano sprowadzić z Jerozolimy do Compostelli w Hiszpanii relikwie św. Jakuba. Nazwa Compostella ma się wywodzić od łacińskich słów Campus stellae (Pole gwiazdy), bowiem relikwie świętego, przywiezione najpierw do miasta Iria, zaginęły i dopiero w IX wieku miał je odnaleźć biskup, prowadzony cudowną gwiazdą. Według legendy po ścięciu Jakuba Herod I polecił ciało Jakuba umieścić w łodzi bez wioseł, którą aniołowie na skrzydłach zanieśli do wybrzeży północnej Hiszpanii, w okolice portu Padron, gdzie zostało pochowane. I zaraz o nim zapomniano. Dopiero około 813 r. miejscowy pustelnik ujrzał nocą gwiazdy spadające na pobliskie wzgórze. Kiedy na jego prośbę rozkopano to wzgórze, znaleziono pod nim relikwie św. Jakuba. W tym miejscu zbudowano kościół, który nazwano Compostela. Hiszpańska zaś nazwa Santiago znaczy po polsku święty Jakub. Dwie te nazwy łączy się w jedno, stąd nazwa miasta dziś brzmi Santiago de Compostela (św. Jakub z Pola Gwiazd). Grób św. Jakuba pozostał tam do dzisiejszego dnia.

W wiekach średnich po Ziemi Świętej i Jerozolimie było to trzecie sanktuarium chrześcijaństwa. Od tamtych czasów aż do dziś tysiące pielgrzymów odwiedzają grób św. Jakuba w Compostelli. W średniowieczu powstały – istniejące do dziś – drogi św. Jakuba (Camino de Santiago), czyli szlaki, którymi wędrowali pielgrzymi z różnych stron świata. Symbolem pielgrzyma były – i są do dziś – muszle św. Jakuba, mocowane na plecaku lub na kapeluszu. (Przegrzebki nazywane są muszlami św. Jakuba, ponieważ to właśnie ich muszle zostały symbolem pielgrzymki do Santiago). No i z tego powodu atrybutami św. Jakuba Starszego są strój pielgrzymi i muszla.

W katedrze genueńskiej oglądać można artystyczny relikwiarz ręki św. Jakuba, wystawiany na pokaz podczas rzadkich okazji.

Imię Jakub pochodzi z języka hebrajskiego: Jaaqob – „niech Bóg strzeże”.

Św. Jakub Większy jest patronem wojowników, robotników, aptekarzy, farmaceutów, kapeluszników, woskarzy, kowali robiących łańcuchy, pielgrzymów; jest opiekunem jabłek i ziemiopłodów; wzywany w modlitwach o pogodę i w przypadku reumatyzmu.

...wróć

Główny ołtarz katedry w Santiago de Compostela w Hiszpanii z Figurą Jakuba Starszego, przestawionego jako siedzący pielgrzym; XVIII-wieczną statuę ufundował arcybiskup Rajoy