Logo serwisu Biblia


Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl
















święta Gertruda z Nijvel (z Nivelles)

(626–17.03.659)

17 marca



Św. Gertruda z Nivelles, córka św. Idubergi (Idy, Itany, Itty) z Metz i św. Pepina z Landen, siostra św. Begi z Ardenów, urodziła się około 626 r. w Landen w Belgii. Od najmłodszych lat pragnęła poświęcić się życiu zakonnemu, dlatego odrzuciła propozycję małżeństwa z synem księcia Austrazji.

Po śmierci Pepina w 639 r. Iduberga zbudowała w Nivelles w Brabancji dwa klasztory, męski i żeński, gdzie ona i jej córka spędziły resztę życia. Gertruda została opatką klasztoru w Nivelles w wieku około 20 lat. Jako opatka oddała część posiadanej ziemi irlandzkiemu świętemu Foillanowi, na którym zbudował on klasztor w Fosses w Belgii. W klasztorze tym przeorem został jego brat Ultan. Foillan objaśniał braciom i mniszkom Pismo św.

Gertruda słynęła z wiedzy, kultury i miłosierdzia. Znana była ze swojej gościnności dla pielgrzymów i z pomocy udzielanej irlandzkim mnichom-misjonarzom, między innymi pomagała św. Ultanowi w jego dziele ewangelizacyjnym.

W 656 r. Gertruda zrezygnowała z funkcji opatki na rzecz swojej siostrzenicy, św. Wilfetrudy z Nivelles. Resztę swojego życia spędziła na studiowaniu Pisma św., które tak dobrze poznała, że umiała je prawie z pamięci cytować, i odprawianiu pokuty.

Św. Gertruda z Nivelles była mistyczką i wizjonerką. W średniowieczu była bardzo popularna w całej Europie, także w Polsce.

Wskutek stosowania wielu umartwień, szczególnie częstego powstrzymywania się od jedzenia i od snu, szybko traciła zdrowie i siły. Zmarła w wieku 33 lat 17 marca 659 r. Prosiła, żeby ciało jej do trumny ubrać jedynie we włosienicę i zgrzebne płótno. Po śmierci za jej przyczyną działo się wiele cudów, a dotykanie jej łóżka podobno leczyło wszystkie choroby.

Kult świętej Gertrudy szybko rozszerzył się po współczesnym świecie. W miejscu jej śmierci Agnieszka, trzecia ksieni klasztoru w Nivelles ufundowała kościół. W Polsce powstały pod jej wezwaniem dwa kościoły: w Krakowie i we Wrocławiu.

Istnieje legenda, według której św. Gertruda wysłała swoich poddanych w potrzebach klasztoru do odległego kraju, obiecując, że nie spotka ich w podróży żadne nieszczęście, jeśli tylko wezwą ją na pomoc. Kiedy wracali, drogę im zagrodził wielki potwór morski. Słudzy zaczęli wołać: „Gertrudo, pomóż nam” i wtedy potwór odpłynął zostawiając ich w spokoju.

Gertruda jest patronką Nijvel, podróżnych, ogrodników, szpitali, karczmarzy, więźniów, wdów, kotów, przywoływana jest przeciwko gorączce, chorobom psychicznym, szaleństwu, w strachu przed myszami, przeciw szczurom, myszom, szczególnie myszom polnym.

W ikonografii św. Gertruda z Nijvel przedstawiana jest jako ksieni trzymająca książkę, kądziel, z kotem w pobliżu, z myszami.

Imię Gertruda pochodzi od germańskich słów ger – „oszczep” i trude – „wierny, drogi”.



© 2000–2020 barbara     Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved     Strona nie zawiera cookies