Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


26 majaśw. Filip Nereusz

Urodził się 21 lipca 1515 roku we Florencji z rodziców Franciszka i Lukrecji Mosciano. Na chrzcie otrzymał imiona Filip Romulus. Odznaczał się miłą powierzchownością, pogodnym usposobieniem, poczuciem humoru i talentem zjednywania sobie ludzi. Po przedwczesnej śmierci matki i starszego brata, ponieważ pogorszyły się znacznie warunki majątkowe ojca, Filip udał się do wuja w San Germano koło Monte Cassino, by wyręczać go w zawodzie i odziedziczyć po nim fortunę. Miał wówczas 17 lat. Zrezygnował jednak z tak wspaniałej dla siebie okazji i wyruszył do Rzymu, gdzie miał pozostać już do swojej śmierci. Miasto było wówczas zniszczone i zdewastowane po najeździe wojsk cesarza Karola V w 1527 r. Młody Filip był najpierw był wychowawcą dwóch synów w domu zamożnego Florentczyka. Równocześnie studiował filozofię i teologię.

W wolnym czasie Filip zwiedzał zabytki Rzymu. W 1544 roku w Zielone Święta w katakumbach św. Sebastiana wpadł w ekstatyczny zachwyt: poczuł, jak tajemnicza ręka wyciąga mu z boku dwa żebra, a serce jego, podobne do ognistej kuli, groziło rozsadzeniem piersi. W tym czasie Filip założył towarzystwo religijne pod nazwą „Bractwo Trójcy Świętej” do obsługi pielgrzymów i chorych. Był już rok 1548.

W 1551 roku, w wieku 36 lat Filip przyjął święcenia kapłańskie. Przy kościele św. Hieronima w Rzymie założył pierwsze „Oratorium” – rodzaj świetlicy religijnej, gdzie duchowni i świeccy zbierali się na wspólne modlitwy, czytanie Pisma św., rekolekcje, konferencje itp. Z wolna zbierał Filip wokół siebie pewną liczbę uczniów. Do Oratorium spieszyła cała elita duchowa Rzymu. W 1564 roku Florentczycy oddali Filipowi w zarząd swój kościół pod wezwaniem św. Jana. Tu Filip i zebrani przy nim towarzysze, zwani później oratorianami lub też filipinami, prowadzili życie wspólne, ale nie związane żadnymi ślubami. Filip umiał zainteresować nie tylko sprawami religijnymi i duchowymi, ale także nauką i kulturą. W jego domu odbywały się więc także koncerty muzyczne, prelekcje o sztuce, archeologii i historii. Jemu też papież zlecił opracowanie Martyrologium Rzymskiego.

Znaleźli się jednak ludzie niechętni, którzy oskarżali Filipa, że jego akcja może być niebezpieczna dla wiary. Doszło do tego, że papież zakazał mu na pewien czas działalności; zabrano mu też prawo do spowiadania. Na szczęście wszystko się wyjaśniło i święty powrócił do łask.

Filip zmarł 26 maja 1595 roku w wieku 80 lat. Przekonanie o jego świętości było tak wielkie, że do beatyfikacji doszło już w 1610 roku. Dokonał jej papież Paweł V. W 1622 roku papież Grzegorz XV kanonizował Filipa. Relikwie świętego złożono w kościele Matki Bożej In Vallicella – spoczywają tam do dzisiaj. W zakrystii można oglądać przedmioty, których św. Filip używał: biret, sutanna, okulary, łyżka, bielizna, a nawet niedojedzony kawałek chleba. Przy kościele S. Girolamo della Carita można zobaczyć jego pokój i kaplicę, w której przez 30 lat gromadził swoich przyjaciół. Jest tam krzyż, z którego – jak głosi tradycja – miał przemówić do Filipa Chrystus, i kielich, którego używał do Mszy św.

Oratorianie, zwani w Polsce filipinami, to pierwszy w historii Kościoła zakon, w którym nie ma ślubów.

Imię Filip pochodzi z języka greckiego: Philippos – co oznacza „lubiący konie”.

...wróć

Ten portret Filipa Nereusza, autorstwa Vecchietto, powstał za życia świętego


Kaplica Filipa Nereusza w Kościele S. Maria in Vallicella w Rzymie. Pod obrazem autorstwa Guido Reni znajdują się w szklanym relikwiarzu doczesne szczątki świętego