Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


25 październikaśw. Chryzant i św. Daria

Święci Chryzant i Daria byli małżeństwem. Chryzant – według legendy – był Egipcjaninem, a Daria miała urodzić się w Grecji. Mimo złożonego ślubu czystości Chryzant poślubił Darię, po czym małżonkowie przywędrowali do Rzymu. Kiedy nadeszły prześladowania chrześcijan cesarza Numeriana i Karynusa, około roku 283 zostali umęczeni za wiarę: najpierw ukamienowano ich, a potem żywcem zakopano w ziemi.

Inna legenda podaje, że Chryzant był synem rzymskiego patrycjusza. W wieku kilkunastu lat był już dobrze wykształcony, ale nie mógł znaleźć sensu życia. Zaczął szukać filozofa, który pomógłby mu ten sens odnaleźć. Wtedy trafił do grupy chrześcijan. Przyjął ich naukę i chrzest. Wkrótce oświadczył ojcu, że nie zamierza się ożenić, a życie poświęci wdrażaniu ideałów chrześcijańskich. Przerażony ojciec zaczął szukać pomocy. Skontaktował Chryzanta z rzymską westalką Darią, która miała Chryzanta zawrócić na właściwą drogę. Stało się jednak inaczej: to Chryzant nawrócił i ochrzcił Darię. Zawarli tzw. białe małżeństwo, pozbawione współżycia małżonków. Odtąd zaczęli głosić wyznawaną przez siebie naukę głośno i odważnie. Podobno nawrócili setki pogan. Nie spodobało się to jednak Rzymianom. Uwięzili oboje małżonków: Chryzanta zamknęli w najgorszym z więzień Rzymu – Więzieniu Mamertyńskim, a Darię oddali do burdelu. Dla Chryzanta Bóg uczynił cud, dzięki któremu w więzieniu zaczęło pachnieć kwiatami, natomiast Darii Bóg zesłał lwa, który odpędził od niej mężczyzn i ocalił jej dziewictwo. Ostatecznie małżonkowie zostali straceni, chociaż ta opowieść nie pozostawia nam pewności co do sposobu. Według jednej z wersji Chryzant został ścięty, według innej małżonkowie zostali ukamienowani, a jeszcze inna podaje, że zostali zakopani żywcem za miastem. Miało się to stać w roku 283 lub 284.

Tradycja podaje, że małżonkowie zostali pochowani przy Via Salaria. Sto lat później papież Damazy ozdobił ich grób odpowiednią inskrypcją. W Rzymie już w VII wieku istniał kościół poświęcony Chryzantowi i Darii. Domniemane relikwie świętych w 844 r. znalazły się w opactwie Prüm w Eifel, a 4 lata później zostały przeniesione do nowego klasztoru tego opactwa – w Münstereifel. Wiedeń, Salzburg, Neapol, Reggia Emilia i Oria również utrzymują, że są w posiadaniu relikwii św.św. Chryzanta i Darii.

Także wierni w Reggio Emilia, na północy Włoch przekonani są, że w ich katedrze spoczywają doczesne szczątki świętych. W Regio Emilia niedawno przeprowadzone zostały badania naukowe szczątków spoczywających od 500 lat pod ołtarzem i badania te nie zaprzeczyły prawdziwości szczątków, chociaż – z oczywistych względów nie mogły jej udowodnić.

W ikonografii święci przedstawiani są jako ludzie młodzi, zwykle z palmami; z siekierą; czasem przedstawiani są w grobie; pojawiają się też wizerunki przedstawiające św. Chryzanta z włócznią, a św. Darię z księgą i palmą.

Święci małżonkowie są patronami sędziów.

Daria jest żeńską odmianą staroperskiego imienia Dariusz, pochodzące od staroperskiego imienia Darajavahuš, powstałego od słów daraya – „posiadać” i vahu – „dobro”, co można tłumaczyć „posiadający, podtrzymujący dobro”. Potem w formie Dareios występowało w Grecji, a następnie w łacinie przybrało formę Darius.

Imię Chryzant pochodzi od greckiego słowa chrysanthes – „złoty kwiatek”.

...wróć