Logo serwisu Biblia

Strona główna

Stary Testament

Nowy Testament

Święci wg alfabetu

Święci wg dat

Papieże

Legendy o świętych

Patroni

Ciekawostki

Różne artykuły

Inne strony katolickie

Mapa serwisu

Kontakt




© 2000–2018 barbara
Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved

Strona nie zawiera cookies



Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl


14 lutegośw. Cyryl-Konstanty, św. Metody-Michał

Święci Cyryl i Metody byli braćmi. Czasem można spotkać nazywanie ich zwrotem Bracia Sołuńscy, który pochodzi od miejsca ich urodzenia. Starszy z nich, Michał, urodził się około 815 roku, Konstanty zaś, najmłodszy z siedmiorga rodzeństwa – w 826 lub 827 roku. Obaj urodzili się w Tesalonice (dzisiejsze Saloniki w Grecji, które miały także słowiańską nazwę: Sołuń) w bogobojnej rodzinie chrześcijańskiej. Ojciec braci, Leon, wyższy urzędnik miejscowego garnizonu obu synom zapewnił wykształcenie.

Michał miał wybitne zdolności prawnicze, dlatego wkroczył na drogę kariery urzędniczej, w której odnosił duże sukcesy. Został nawet archontem, czyli zarządcą cesarskim w jednej z prowincji słowiańskich. Po pewnym czasie jednak zaczął tęsknić za służbą Bożą. W 840 r. wstąpił w Bitynii do klasztoru, który znajdował się na Olimpie, przyjmując zakonne imię Metody. W niedługim czasie został igumenem, czyli przełożonym tego klasztoru.

Konstanty, ze względu na swoje niepospolite zdolności, został wysłany na studia do Konstantynopola; po ich zakończeniu został bibliotekarzem przy kościele Hagia Sophia w Konstantynopolu. Życie dworskie jednak nie było tym, czego Konstanty szukał w życiu. Po niedługim czasie usunął się więc do pewnego klasztoru nad Bosforem. Nie dane mu tam było zostać długo: odszukano go i uproszono, by głosił wykłady z filozofii w szkole oficerskiej. I ten urząd sprawował krótko. W 855 r. udał się na górę Olimp w Bitynii, gdzie przebywał już jego starszy brat.

Od tej pory bracia działali razem. Najpierw, w roku 860 lub 861, cesarz Michał III Opilca wysłał ich do kraju Chazarów (między Morzem Kaspijskim a Morzem Czarnym), zaprzyjaźnionego z cesarstwem bizantyńskim, żeby pomogli rozstrzygnąć spory religijne, jakie powstały między tamtejszymi chrześcijanami, Żydami i saracenami. Konstanty przygotował się bardzo starannie do tej misji: porządnie nauczył się języka hebrajskiego, by mógł prowadzić dyskusję z Żydami, a także języka syryjskiego, by mógł swobodnie porozumiewać się z Arabami. Podczas tej misji w Chersonezie na Krymie Cyryl odnalazł relikwie papieża św. Klemensa I Powracając do Konstantynopola zabrał je ze sobą, by potem przewieźć je do Rzymu.

W 862 r. książę Rościsław, władający Morawami, potężnym wówczas państwem obejmującym Morawy, Słowację, Czechy, Śląsk, Panonię (Węgry) i prawdopodobnie Małopolskę (kraj Wiślan), przysłał do cesarza poselstwo z prośbą o przysłanie misjonarzy. Wprawdzie w jego kraju przebywała już pewna liczba misjonarzy z Bawarii, przypuszcza się jednak, że tak jak nasz Mieszko I obawiał się przyjąć chrześcijaństwo z rąk cesarza niemieckiego, by nie dać sobie narzucić także panowania politycznego.

Cesarz Michał, zadowolony z wykonania misji wśród Chazarów, postanowił wysłać na Morawy braci Michała-Metodego i Konstantego. Obaj znali język słowiański, gdyż w Tesalonikach i okolicach mieszkali słowiańscy Bułgarzy. Wydawało się więc, że jest to wybór jak najbardziej słuszny.

Bracia w swojej pracy wprowadzili do liturgii język słowiański. Ponieważ Słowianie morawscy nie posiadali jeszcze własnego pisma, żeby przybliżyć wiernym teksty liturgiczne, Konstanty stworzył odrębny alfabet, oparty na kursywie greckiej i częściowo na alfabecie arabskim, nazwany głagolicą od staro-cerkiewno-słowiańskiego wyrazu glagoł – „słowo, litera”. (W późniejszych czasach jeden z uczniów św. Metodego wprowadził do tego pisma majuskuły, czyli duże litery, alfabetu greckiego i w ten sposób powstała cyrylica.) Konstanty sam przetłumaczył na język starosłowiański ewangelie, listy apostolskie, mszał i psałterz, a także napisał przedmowę do ewangelii, czyli tzw. proglas. Na konflikt nie trzeba było długo czekać. Misjonarze obrządku łacińskiego mieli braciom za złe zarówno wprowadzenie do liturgii języka słowiańskiego, jak i używanie głagolicy. Bracia zostali zmuszeni do opuszczenia Moraw.

Najpierw zatrzymali się w Panonii (Węgry), potem udali się do Wenecji, by dla swych uczniów uzyskać święcenia kapłańskie. Jednak tamtejsze duchowieństwo, uprzedzone przez misjonarzy z Bawarii, przyjęło ich wrogo. Zostali oskarżeni przed papieżem św. Mikołajem I niemal o herezję. Wezwani przez papieża bracia udali się do Rzymu. Zanim jednak tam dotarli, zmarł Mikołaj I (867), a jego następca Hadrian II przyjął braci bardzo serdecznie, kazał ich uczniów wyświęcić na kapłanów, przyjął też ich księgi liturgiczne. Konstanty przekazał też papieżowi relikwie Klemensa I.

Konstanty pozostał już w Rzymie. Wstąpił do jednego z klasztorów greckich, gdzie przyjął zakonne imię Cyryl. Nie dane mu było długi życie zakonne. Z końcem 868 r. św. Cyryl ciężko zachorował i po 50 dniach cierpień zmarł 14 lutego 869 r. na rękach brata. Pochowano go w kościele św. Klemensa przy Via San Giovanni in Laterano w Rzymie. W 1974 r. papież Paweł VI w geście ekumenicznym zwrócił Kościołowi prawosławnemu relikwie św. Cyryla. Zostały one przewiezione do Salonik i umieszczone w świątyni ku czci św. Cyryla i św. Metodego.

Tymczasem św. Metody został konsekrowany przez papieża Hadriana II na biskupa Moraw i Panonii i uczynił go swoim legatem. Metody powrócił na Morawy. Zastał tam zupełne inne warunki. Książę Rościsław zmarł, a jego następca Świętopełk miał nastawienie prozachodnie. Wprowadził w kraju obrządek łaciński, a obrządek słowiański, wprowadzony przez świętych Cyryla i Metodego był w zaniku. Arcybiskup Salzburga, Adalwin, zaprosił podstępnie św. Metodego do Ratyzbony na synod, po czym uwięził go, ponieważ uważał tereny Moraw i Panonii za podległe swojej jurysdykcji. Ponad dwa lata (870–872) spędził Metody w opłakanych warunkach więzienia; był bity i głodzony, przetrzymywany na deszczu i mrozie. Dopiero energiczne działania papieża Jana VIII doprowadziły do uwolnienia Metodego. Papież przyjął Metodego w Rzymie bardzo serdecznie, potwierdził wszystkie nadane mu przywileje, a żeby uspokoić niemiecki kler, dodał mu do pomocy sufragana biskupa Wickinga, który miał urzędować w Nitrze.

Św. Metody kontynuował dzieło podjęte wcześniej z bratem. Przełożył na język starosłowiański żywoty ojców Kościoła i założył szkołę tłumaczy, którzy w 883 r. w ciągu 8 miesięcy przetłumaczyli całą Biblię z wyjątkiem Ksiąg Machabejskich. Dlatego św. Metodego uważa się za ojca literatury słowiańskiej.

Św. Metody zmarł 6 kwietnia 885 r. na Morawach, być może w Welehradzie lub Mikulaicach. Dokładnego miejsca jego śmierci nie udało się jednak ustalić. Nie wiadomo też, gdzie został pochowany.

W dokumentach, jakie pozostały po św. Metodym, znajduje się list do księcia Wiślan z napomnieniem, żeby misjonarzom nie stawiać przeszkód. Na dodatek w 1977 r. odkryto w Wiślicy kamienną chrzcielnicę z IX wieku. Oba te fakty mogą wskazywać, że chrześcijaństwo dotarło na ziemie polskie blisko wiek przed chrztem Mieszka I Przypuszcza się też, że jedno z dwóch biskupstw-sufraganii powołanych przez Gorazda, ucznia i następcę św. Metodego, mogło być w Krakowie, który wówczas należał do Moraw.

Święci bracia są otoczeni największym kultem oczywiście w Kościele prawosławnym, ale też od początku czczeni byli w Krakowie i na Śląsku. Najstarsze kalendarze wymieniają jako dni ich wspomnienia 9 i 10 marca. Potem byli wspominani 7 lipca. W niektórych rejonach nadal święto Cyryla i Metodego obchodzone jest 5 i 7 lipca, a w Kościele wschodnim 11 maja.

Bracia Cyryl i Metody w ikonografii przedstawiani są prawie zawsze w szatach biskupich albo jako biskup i mnich, czasem Metody ma w ręku obraz Sądu Ostatecznego, a Cyryl ukazany jest w długim płaszczu filozofa. Ich atrybuty tą księgi i zwój pisma z alfabetem słowiańskim.

Bracia św. Cyryl i św. Metody od 1980 r. są patronami Europy, wszystkich narodów słowiańskich i Śląska Opolskiego, ekumenizmu; wzywani są też w czasie burzy.

Imię Cyryl pochodzi od greckiego słowa kyrios – „pan, Bóg, władca”. U Słowian wschodnich imię to przyjęło postać Kirył.

Imię Metody pochodzi od greckiego słowa methodus, co oznacza „sposób postępowania”.

...wróć

Pomnik świętych Cyryla i Metodego przed katedrą w Nitrze na Słowacji


Św. Cyryl i św. Metody, Jan Matejko