św. Charłamp:




św. Baptus:


św. Porfiriusz:


Logo serwisu Biblia


Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl
















święci Charłamp (Haralampiusz), Baptus (Dauktus), Porfiriusz i trzy bezimienne męczennice

(ok. 89–202)

10 lutego



Św. Charłamp, znany także pod imieniem Haralampiusza, urodził się około 89 r. w Magnezji nad Meandrem w Azji Mniejszej, we współczesnej Turcji.

Nic nie wiemy o jego dzieciństwie, młodości, wykształceniu. Wiemy jedynie, że za czasów cesarza Septymiusza Sewera był prezbiterem w Magnezji, być może biskupem, chociaż nie jest to pewne. Przez wiele lat głosił naukę Chrystusową i nawrócił wielu ludzi na chrześcijaństwo. Jego kazania były tak szeroko znane, że wieść o nich dotarła do władz – prokonsula Lucjana i dowódcy wojska Lucjusza.

Został oskarżony o bycie chrześcijaninem. Został postawiony przed sądem, przed którym przyznał się do swojej wiary i odmówił składania ofiar bożkom. Prokonsul kazał go torturować mimo jego zaawansowanego wieku. Ciało świętego szarpano żelaznymi hakami, przypalano, odarto go ze skóry. Charłamp powtarzał tylko: Dziękuję, moi bracia, bo niszcząc stare ciało przywróciliście mi ducha, który pragnie przejść do nowego życia wiecznego”.

Widząc te tortury i niezłomność św. Charłampa żołnierz Baptus (znany także jako Dauktus) i kat Porfiriusz nawrócili się i odważnie wyznali wiarę w Chrystusa, za co zaraz zostali ścięci mieczem. Nawróciły się też trzy kobiety spośród przyglądających się torturom. Ona także, kiedy tylko zaczęły chwalić Chrystusa, zostały ścięte mieczem.

Legenda głosi, że rozwścieczony oporem świętego Lucjusz sam chwycił za narzędzia i zaczął torturować świętego, jednak nagle jego przedramiona zostały jakby obcięte mieczem. Potem Lucjan splunął na twarz Charłampa, a jego głowa zaraz została obrócona tak, że twarz znalazła się z tyłu. Obaj przerażeni zaczęli prosić świętego, żeby zlitował się nad nimi. Charłamp prosił Boga o uzdrowienie oprawców i tak się zaraz stało. Legenda opowiada, że Lucjusz po tym cudzie nawrócił się i padł do stóp biskupa prosząc o chrzest.

Tymczasem Lucjan doniósł o wszystkim cesarzowi, który zażądał, żeby męczennika przyprowadzono do niego do Antiochii Pizydyjskiej. Żołnierze związali brodę świętego w powróz, okręcili nim jego szyję i poprowadzili do Antiochii. Wbijali też w jego ciało gwoździe. W Antiochii cesarz kazał Charłampa torturować jeszcze mocniej, więc zaczęto po kawałku palić jego ciało. Bili w jego usta kamieniami. Próbowali palić jego brodę, co im się jednak nie udało, ponieważ płomień palił katów.

Podczas tortur św. Charłamp modlił się cały czas za swych oprawców. Dzięki jego modlitwie stało się wiele cudów. Poza uzdrowieniem Lucjana i Lucjusza modlitwa jego wskrzesiła zmarłego młodzieńca, uzdrowiła człowieka dręczonego przez trzydzieści pięć lat przez diabły. Widząc te cuda wielu ludzi zaczęło wierzyć w Chrystusa. Nawet Gallina, córka cesarza, odrzuciła wiarę w Bożków i przyjęła Chrystusa za swojego Pana.

W końcu Charłamp został skazany na śmierć. Po doprowadzeniu na miejsce egzekucji modlił się: „Panie, daj aby miejsce, gdzie spocznie moje ciało i gdzie będzie czczona moja pamięć, nigdy nie dosięgły ani głód, ani zaraza, ani nieurodzaj”. Podczas ostatniej modlitwy świętego otworzyło się niebo i Charłamp zobaczył Zbawiciela i wielu aniołów. Podczas tej modlitwy zmarł, zanim miecz dotknął jego szyi.

Z osobą świętego Charłampa związana jest ciekawa historia – współczesny cud. Zimą 1944 r. w okupowanej przez niemieckich nazistów Grecji Johann Kunster, żołnierz Wehrmachtu, otrzymał rozkaz rozstrzelania dwudziestu mieszkańców miasteczka Filiatra na Peloponezie. Wtedy przyśnił mu się św. Charłamp i obiecał, że jeśli Kunster daruje im życie, to on będzie się za niego modlił, dzięki czemu Kunster przeżyje wojnę. Żołnierz uwierzył świętemu i nie wykonał rozkazu. Stało się tak, jak obiecał św. Charłamp – Kunster zmarł dopiero kilkanaście lat po wojnie.

Charłamp (Haralampiusz), Baptus (Dauktus), Porfiriusz i trzy ścięte za wyznanie Chrystusa niewiasty zostali świętym Kościoła katolickiego, ale są też uznani za świętych przez Cerkiew prawosławną, gdzie są szczególnie czczeni.

Z relikwii św. Charłampa czaszka przechowywana jest w klasztorze Świętego Szczepana w Meteory w środkowej Grecji, a relikwie prawej ręki znajdują się w monastyrze Morača w Czarnogórze. Inne części jego relikwii przechowywane są w wielu kościołach, głównie na terenie Grecji.

Wspomnienie świętych męczenników obchodzone jest 10 lutego (według porządku wschodnie 23 lutego). W niektórych kalendarzach wymieniany jest pod datą 18 lutego lub 28 września.

Św. Charłamp jest patronem Kościoła Wschodniego, proszony jest o uleczenie z różnych chorób, szczególnie z dżumy, cholery i zakaźnych chorób bydła, o bogate plony, o pomoc w czasie głodu oraz o uchronienie od nagłej śmierci.

W ikonografii Charłamp ukazywany jest jako kapłan, a w ikonografii prawosławnej jako biskup. Przedstawiany jest w szatach kapłana, jako sędziwy starzec z długą rozdwajającą się na dole białą brodą. W prawej ręce trzyma Ewangelię lub zwój ze słowami: "Panie Boże mój, wybacz grzechy wszędzie tam, gdzie czczona jest pamięć moja". Przestawiany jest także z mitrą, krzyżem biskupim i księgą Ewangelii. A ponieważ przywoływany jest go przeciwko śmiertelnym chorobom, czasem u jego stóp leży personifikacja dżumy lub śmierci, czasem w postaci diabła, czasem w postaci szkieletu albo też mężczyzny z kosą, którego święty często ma na łańcuchu.

Charłamp (Haralampiusz) jest imieniem pochodzenia greckiego; powstało ze słów chara oznaczającego „szczęście” i lampo – „błyszczeć, lśnić”, można więc je przetłumaczyć jako „jaśniejący szczęściem”.

Imię Dauktus pochodzi prawdopodobnie od łacińskiego słowa adauctus oznaczającego „pomnożenie, przyrost, powiększenie”.

Imie Baptus pochodzi od łacińskiego słowa , które oznacza „ochrzczony”.

Porfiriusz to imię pochodzenia greckiego. Wywodzi się od greckiego słowa porfira, co oznacza "purpura".

Modlitwa

Sławimy Cię pieśnią, Haralampiuszu,

zwycięski prawosławny Chrystusa męczenniku,

ciała i duszy cudowny lekarzu.

Ty zsyłasz na nas obficie łaski uzdrowienia,

Uwalniasz od namiętności, chorób i demonów,

Tych, którzy wołają do Ciebie: Raduj się,

święty męczenniku Haralampiuszu.

Amen.



© 2000–2020 barbara     Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved     Strona nie zawiera cookies