Logo serwisu Biblia


Nakarm głodne dziecko - wejdź na stronę www.Pajacyk.pl
















święty Andrzej Kaggwa

(1856–26.05.1886)

26 maja



Uwaga, tekst jest bardzo drastyczny.


Jest jednym z najbardziej znanych męczenników w Ugandzie. Urodził się w Bugandzie w plemieniu Nyoro. Zdobyty jako młody niewolnik został podarowany królowi Mutesie. Na dworze króla już jako paź był przełożonym zespołu muzyków, czyli kapelmistrzem. Został też ulubionym doradcą króla. Jego wesołe, życzliwe usposobienie szybko uczyniło go ulubieńcem i towarzyszy, i starszych dworzan. Tymczasem król polubił europejskie bębny, których wiele sobie kupił, a potem posłał kilka osób, w tym Andrzeja, na naukę grania na nich. Poza tym Andrzej był dobrym trębaczem i nauczył się dobrze strzelać.

Po powrocie do stolicy Andrzej, który dotychczas był muzułmaninem, zaczął uczyć się religii katolickiej. Niedługo potem jego i jego przyjaciela, Adolfa Mkasę czekała próba. W 1880 r. misjonarze biskupa Lavigerie otrzymali wytyczne dotyczące przyjmowania konwertytów. Mieli być podzieleni na trzy grupy: postulantów, katechumenów i wiernych. Nauka postulantów i katechumenów miała trwać po dwa lata, zanim zostaną dopuszczeni do chrztu. Gdyby pojawiły się jakiekolwiek wątpliwości co do wytrwałości w wierze konwertyty, chrzest miał być odroczony aż do momentu śmierci kandydata lub zagrożenia śmiercią. Konwertyci mieli być też przygotowani na oddanie życia dla swojej wiary. Obaj chłopcy przyjęli te warunki i zostali ochrzczeni 30 kwietnia 1882 roku. Spośród 15 wówczas ochrzczonych mężczyzn siedmiu zostało męczennikami: Adolf Mukasa Ludigo, Anatol Kiriggwajjo, Atanazy Bazzekuketta, Ambroży Kibuuka, Gonzaga Gonza, Dionizy Ssebuggwaawo Wasswa i Achilles Kiwanuka.

Andrzej, który miał już około dwudziestu pięciu lat, został kapelmistrzem królewskim, potem naczelnym kapelmistrzem. Otrzymał od króla działkę w mieście, na której zbudował sobie duży dom, do którego później przyprowadził swoją narzeczoną, Clarę Batudde; ich małżeństwo było jednym z pierwszych małżeństw chrześcijańskich w Ugandzie.

Z młodym królem Mwangą łączyły Andrzeja przyjacielskie stosunki, często był wzywany, aby towarzyszyć mu w wyprawach myśliwskich i żeglarskich. Ponieważ król sprzyjał chrześcijanom, cieszyli się oni wszystkimi oznakami przyjaźni królewskiej. Dom Andrzeja Kaggwy stał się w tym czasie ośrodkiem chrześcijańskim; mieszkało w nim wielu katechumenów.

Po straceniu Józefa Mkasy Balikuddembé w listopadzie 1885 r. Andrzej Kaggwa stał się nieoficjalnym przywódcą chrześcijan w Ugandzie. 25 maja 1886 r., kiedy aresztowano chrześcijan na dworze, Andrzej przebywał w swoim domu. Aresztowany został następnego dnia przez kanclerza, który z powodu popularności Andrzeja i przychylności dla niego Mwangi był jego śmiertelnym wrogiem. Z początku król nie chciał się zgodzić na utratę naczelnego kapelmistrza. W końcu po wielokrotnych naleganiach kanclerza wydał zgodę na jego aresztowanie i śmimerć.

Andrzej był przygotowany. Spodziewał się już męczeństwa, dlatego poszedł z rana do misji, gdzie wysłuchał Mszy i przyjął Komunię św. Mógł wtedy uciec, ale ponieważ był lojalnym sługą króla, wrócił na dwór. Wtedy aresztowano go i zaprowadzono do domu kanclerza w Munyonyo. Po krótkim przesłuchaniu kanclerz wezwał kata i kazał zabić Andrzeja. Obawiał się jednak, że król może rozmyślić się i uwolnić swojego sługę, zażądał więc, żeby mu przynieść rękę Andrzeja na dowód jego śmierci. Kat wahał się, nie wiedząc, czy król nie ułaskawi skazańca: wtedy kat mógłby liczyć na nagrodę za jego uratowanie. Andrzej sam przeciął jego wahanie, przypominając, że będzie miał poważne kłopoty, jeśli kanclerz nie dostanie szybko ręki Andrzeja. Wtedy otoczyło go ośmiu katów i zaprowadzili w zarośla na tyłach rezydencji kanclerza. Andrzej prosił tylko, żeby nie rozbierali go. Kaci zgodzili się, potem powalili go i nożami odcięli mu rękę w ramieniu. Jedynym dźwiękiem, jaki wydobył się z ust Andrzeja, było: „Mój Boże!”. Następnie kaci odcięli mu głowę i ciało pocięli na kawałki, które następnie rozrzucili na żer sępom. Andrzej Kaggwa zmarł około trzeciej po południu w środę 26 maja 1886 r.

Ponieważ Andrzej katechizował królewskie dzieci, został patronem katechetów i nauczycieli.

Imię Andrzej wywodzi się z języka greckiego: anér (andros) – mąż, mężczyzna.



© 2000–2020 barbara     Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved     Strona nie zawiera cookies